Jason Mraz - YES! (2014)

Heb hier al het één en ander van voorbij horen komen, maar het kan me totaal niet bekoren. Jammer, want de akoestische aanpak spreekt me wel aan. In het verleden heeft Mraz akoestisch ook erg mooie dingen gedaan. Maar er is weinig meer over van die oude Mraz. Voor zover ik kan beoordelen staat dit album vol voortkabbelende, zoetsappige poppy liedjes.

Ik kan het me nog goed herinneren. Enkele jaren geleden stond ik een dag op het North Sea Jazz festival en Jason Mraz mocht daar ook optreden. Hij kreeg een klein buitenpodium toegedeeld en wist daar het schaarse publiek in te pakken. Grote trekker was toen het nummer I’m Yours. Dit nummer werd uiteindelijk een hele grote, zeg maar zijn grootste, hit. Nu zijn we alweer een tijdje verder en kan Jason Mraz zeker niet meer op een klein podium. Nee, hij is een ster geworden.

Dit album is de volgende in de lijn van deze ster. Een album dat, zoals hij vantevoren als aangaf, een geheel akoestisch karakter zou hebben. En dat klopt. Jason Mraz schotelt ons veertien nummers voor in de akoestische stijl die voor hem heel herkenbaar is. Het is een stijl die Jason Mraz goed past. Teksten over het verbeteren van de wereld of juist over de liefde, verpakt in toegankelijke singer-songwriter pop. Het goede aan zijn muziek is dat hij altijd herkenbaar blijft en het voor elkaar krijgt om tussen de gemene delen een aantal zeer aanstekelijk songs te schrijven. Dat is op YES! niet anders. Veel van de songs lijken op elkaar en verzanden vaak in brave, ietwat saaie popliedjes. Gelukkig zijn er dan die aanstekelijk uitzonderingen tussendoor. Die maken het leuk om naar de muziek van Mraz te luisteren. Op dit album zijn dat Hello, You Beautiful Thing, Out Of my Hands en Back to the Earth. Het is wel zo dat dan juist deze nummers de topsongs van de plaat zijn. Een plaat die dan wel met een uitroepteken geschreven wordt, maar als geheel geen uitroepteken verdient. In ieder geval is dit album geen uitroepteken in de geschiedenis van muziekjaar 2014

Doe mij zijn eerste drie platen maar.

Een CD voor bij een zomerse BBQ
Lekker ongecompliceerd, zoiets als Jack Johnson.
Moet kunnen

Deze akoestische plaat van Mraz brengt een verzameling rustige liedjes. Geen songs met hitpotentie, maar een gewoon een stroom van degelijkheid. Want afgezien van het feit dat het merendeel van de songs bijzonder zoetsappig is, zitten alle nummers prima in elkaar en bevindt zich geen echt zwaktebod onder de songs.
Zodoende is Yes! een aardig geheel dat prima wegluistert. Niet gecompliceerd, maar gewoon een verzameling leuke songs.
3,5*

En weer een mooi stukje werk van Jason Mraz, genieten geblazen.