Pale Saints - Slow Buildings (1994)

Het is even wennen om Pale saints met een zangeres te horen i.p.v. een zanger en het is nog een verbetering ook. Op deze fraaie plaat klinkt de band ineens als een kruising tussen Lush en Heart throbs en zijn de "moeilijke" kanten van hun eerdere sound (de ietwat verveelde stem van Ian Masters en de rare hooks) overboord gezet. 4,5*

ik vind het juist een grote stap terug....
waren de eerdere platen juist spannend en avontuurlijk deze is wat saai en ik mis de stem van Ian.

zonder Masters was de magie weg, mooi geprobeerd maar helaas

Mee eens. Heb ze tijdens deze cd live gezien in De Melkweg en ze speelden zowat geen nummers van In Ribbons. Was echt een teleurstellend concert. Ik dacht tot overmaat van ramp dat The Cranes het voorprogramma was, bleek het andersom te zijn! Bleeeh. Zonde dat het met deze cd is misgegaan.

Datzelfde concert heb ook ik bijgewoond. Twee favoriete bands samen in één concert. Ik miste bij beide bands echter spirit. Volgens mij was het op 29 april dus de koninginnenacht maakte veel goed. Maar met de CD is niks mis. 4,5 * dus

Geen hele spannende CD, maar Henry maakt nog wel wat goed.

Nog niet helemaal geluisterd, maar oei oei oei wat is Henry een GEWELDIG nummer zeg. Uitgesponnen, slepend, fantastisch!

Rest nog eens goed luisteren

Zo de rest van het ablum ook geluisterd. Valt mij wel wat tegen. Zoals ik hierboven al aangaf vind Henry een werkelijk schitterend nummer, daarbij wil ik ook Suggestion zetten wat ik een mooi nummer vind. De rest blijft bij mij (nu nog) niet hangen

probeer "in ribbons" en "the comforts of madness"!!!!!!!!!!!!!!!!
Dan wordt je dus echt weggeblazen

Die zal ik ook gaan beluisteren!

3.5 punten , maar voor het lange henry geef ik een 10/10 waanzinnig mooi !

Alles wat bij de eerste 2 albums de pale saints uniek maakte is weg met dit album vooral door het gemis van masters en zijn songwriten.

Weet iemand wat Ian masters tegenwoordig doet??? ik hoorde dat hij in Japan woonde ofzoiets...

Afgezien van het feit dat het vertrek van Masters jammer is, vind ik de komst van Meriel Barham als vocaliste een fiks pluspunt. Op een aantal tracks van dit album doet de band bijv denken aan Lush (waar Barham oorspronkelijk in zat). Lush is wat poppier dan Pale Saints v1, maar de zang op Comfort of Madness zit regelmatig over mijn irritatiegrens heen - die heeft weinig zeggingskracht en is flets.

Helaas is alleen dat album opnieuw uitgebracht op vinyl en de andere twee (nog) niet. Meriel (Barham) heeft hierna nog albums gemaakt onder de naam Kuchen (Kids with Sticks) en als Kuchen Meets Mapstation (Karaoke Kalk), een mix van folk/electronic zie ook: Kuchen : Meriel Barham : Karaoke Kalk : 4AD : Pale Saints : To Rococo Rot : Stefan Schneider - fedge.net

Daar is ook een interview met Barham te vinden.

Vind dit helmaal geen slechte plaat, volgens mij wordt dit vooral zo matig gewaardeerd omdat het niet klinkt als de eerste platen. Snap ook wel dat m.n. na de eerste dit als teleurstelling kan worden ervaren.
Voor was dit echter de eerste die ik van ze hoorde en dan heb je dat probleem niet zo, sterker....die zang van Masters daar moet je wel even doorheen