Kant Freud Kafka - No Tengas Miedo (2014)

Drummer, zanger en componist Javi Herrera is de oprichter en drijvende kracht achter het Spaanse KFK.
Hij huurt de studiomuzikanten in die hij nodig heeft en maakt aldus zijn albums.
No Tengas Miedo is de naam van het debuutalbum en is van grote klasse, evenals de opvolger ervan, Onírico.
Het album begint met een soort van zwaar klinkende soundscape waarin weinig verandert totdat na ongeveer anderhalve minuut de piano als soloinstrument het overneemt met een ingetogen solo. Weer een minuut later worden drums en bas toegevoegd en wordt het geheel een up-tempo stuk (prog)rockmuziek waaraan iets later een gitaarsolo wordt toegevoegd voor nog wat extra 'Spaanse peper' en zo gaat het door naar de keyboards, piano, koperblazers en daarna naar weer andere variaties en tempowisselingen, etc.
Naast de gebruikelijke (prog)rock muziekinstrumenten worden ook volop klassieke muziekinstrumenten zoals cello, viool en diverse blaasinstrumenten zoals fluit, hobo e.d. ingezet.
Dit album is heel goed doordacht en gestructureerd maar is desalniettemin heel gevarieerd en heeft een mooie productie met veel oog voor detail.
Waar lijkt het op? Het is nogal uniek en gaat soms enigszins in de richting van Änglagård's Viljans Öga, voor de symfonische progrock gedeelten naar bijv. Camel en voor de meer klassieke delen bijv. After Crying of kamermuziek.
Het is dus een album dat zich vrijelijk beweegt tussen verschillende genres, met name symfonische progressieve rock, fusion en klassieke muziek.
Dit is geen eenvoudige kost. Het vergde een aantal luisterbeurten om dit album te doorgronden maar dat is zeker geen straf.
Uiteindelijk kom ik uit op een 4 als beoordeling.