Movement - Movement EP (2014)

Een band die zijn eigen beweging is, door analoge technieken te koppelen aan hun elektronische visie. Levendige drumpatronen verwikkelen zich in extatische loops, hypnotiserende keys flakkeren de dampende beats helemaal op, terwijl de zanger als een subtiele Barry White zonder enige weerstand doorheen dit alles glijdt.

Maar Movement is meer dan een sound. Van deze vijf tracks behoren de drie singles, Us, Like Lust en Ivory, makkelijk tot het beste songmateriaal van het afgelopen jaar. Opwindend en dansbaar, zowel twijfelend schuifelend als bij het nekvel grijpend, tussen de lakens of op de dansvloer.

Like Lust is een klaarkomen nog voor de pret kan beginnen: “Could you come on over, when it feels like lust,” weergalmt het het hele nummer door, terwijl het gekerm tegenover de kletterende cymbalen en opborrelende synths steeds intenser wordt. Om vervolgens in de climax, na de extase, teneinde van al dan niet waargekomen fantasieën, de achtergrondradio weer zijn plek te laten opeisen. Van lust naar leven.

Het ultieme bewijs dat ze hun handen graag vuil maken aan analoge partners? De gitaarsolo (yep gitaarsolo) die Ivory uittrekt. Toch altijd al iets geweest dat maar beter in de 70s rock kon blijven, en zeker in deze tijden, waar jochies beats leren bakken in plaats van wat op de gitaar gaan tokkelen, compleet dood gewaand. Een move met ballen, maar kijk, hier vindt het zowaar zijn plaats, bulkend uit de laatste zangnoten.

Het prachtig bubbelende Us is dan weer de ideale openingszin: lustopwekkend (“When we’re alone in the dark, I could take you right now”), innemend (Did I push it too much, Does it feel like we’re rushing”), en romantisch tegelijkertijd. “We could dance in the echoes,” echoënd. Als de avond teneinde loopt en de eerste zonnestraal niet je enige bondgenoot zal zijn...

Ah, Like Lust voelt alsof er een soort aangename warme vloeistof je oren in wordt gegoten - echt een heerlijke, stroperige jam. Binnenkort maar eens hiernaar op zoek gaan en in de tussentijd de capaciteit van mijn repeatknop proberen te onderzoeken.

Sterke EP, op muziek gezette donkere geilheid. Het straalt de sfeer uit van een man op jacht naar vrouwelijk wild, hunkering in het kwadraat. Ben benieuwd naar een volledig album van deze heren en of ze die onderhuidse spanning ook een heel album kunnen volhouden.

Klinkt niet verkeerd dit, al hebben ze wat mij betreft wel heel erg leentjebuur gespeeld bij Junior Boys. Beter goed gejat dan slecht verzonnen zeg ik altijd maar, dus een dikke voldoende zit er absoluut in