Røsenkreütz - Back to the Stars (2014)

De laatste jaren ben ik me steeds meer gaan interesseren voor RPI. Aan het muzikale gedeelte lag het niet bij onze Italiaanse vrienden, maar regelmatig ergerde ik me aan de Italiaanse taal waarvan ik vond dat deze niet bij de muziek paste. Het laatste jaar is daar voorzichtig een kentering in gekomen en heb ik me meer open gesteld voor de progressieve muziek uit Italië. Zo zag ik op de site progstreaming.com dit album voorbij komen en ik was bijzonder aangenaam verrast: Wat een debuut! Luister eens naar het titelnummer, een echte progressieve epic die van het begin tot het eind blijft boeien. Na het enige tijd geleden verschenen "Coffee in Neukoln" van Barock Project is dit het 2e geweldige album uit Zuid-Europa dat zeer hoog op mijn jaarlijstje terecht zal komen.

Dit 7 nummers tellend album heeft vooral in de eerste 5 nummers een hoog Asia gehalte en dat is jammer want Asia doet dat zelf vele malen beter, hoewel ze dit niet slecht doen is het eigenlijk niet echt de moeite om het te bespreken. Maar daarna, ja dan komt hun uitvoering van “I Am The Walrus”, ooit gepend door John Lennon, en ik moet zeggen, hoewel ze dicht bij het origineel blijven, geven ze er toch een duidelijke eigen interpretatie aan. Wat volgt is “Back To The Stars”, een nummer dat iets minder dan 18 minuten klokt en meteen het hoogstandje is van deze plaat. Ze gaan in dit epic echt terug naar de sterren, je hoort flarden ELP, Kansas, Yes en ook Genesis met vol gedragen synthesizer lijnen. Dit laatste nummer maakt de hele zit tot aan dit nummer eigenlijk meer dan goed. Kortom: de cd is zeker geen uitblinker, maar de laatste 2 nummers mogen er zijn. Hopelijk gaan we meer horen na deze debuut cd van deze Italiaanse band gevormd rond multi-instrumentalist Fabio Serra en zanger Max Piubelli (Methodica), maar dan graag wat minder Asia!