Somi - The Lagos Music Salon (2014)

Prachtplaat, recensie volgt nog.

Afrika is altijd dichtbij voor Somi. Dat komt door de Rwandese en Oegandese afkomst van haar ouders. Al jaren maakt zij vanuit de Verenigde Staten haar muziek, maar verloochend daarin nimmer haar Afrikaanse roots. De aandacht kwam er in 2007, daar waar er in 2003 al een andere plaat aan vooraf ging. In 2009 bevestigde zij uiteindelijk haar status en nu is Somi een naam om rekening mee te houden. Over het algemeen is haar sound gestoeld op de jazz en de soul.

Laat ik eerst het belangrijkste vermelden over dit album. Eigenlijk over Somi in het algemeen. Wat heeft deze dame een prachtstem zeg! Soepel, helder en totaal onder controle zonder dat daar overdreven stemacrobatiek voor nodig is. Krachtig en zelfverzekerd, zonder één van de mooiste stemmen van deze tijd. En nu die stem nog verpakken in goede liedjes. Dat doet ze ook, want niet alleen het muzikale heeft de volle aandacht. Somi heeft duidelijk ook oog voor de misstanden en andere situaties in de wereld en vooral Afrika. Van prostitutieproblemen in Lagos tot het feit hoe moeilijk het is te leven als zwarte vrouw.
Het album opent met een kleine intro om dan met Love Juju #1 haar stem te etaleren. In een relaxte sfeer zingt zij letterlijk mij het album in. Ze heeft me te pakken en op het duet met Kidjo (Lady Revisited) laat ze me zeker nog niet los. Vol met blazers en een fijn ritme is dit een sterke song. Sterk als het uit een ander vaatje tappende fluisterliedje Anakara Sundays om je dan helemaal tot rust te laten komen op Ginger Me Slowly. Dan is de pracht nog niet op want dan komt mijn persoonlijke favoriet When Rivers Cry. Dit nummer nam ze op samen met rapper Common. In één woord PRACHTIG.
Klein en breekbaar wordt het op het slaapliedje Brown Round Things om via een intermezzo over te gaan naar het meer swingende, meer beat bevattende Akobi: First Born S(u)n. Stuk voor stuk mooie stukjes muziek waarin die stem je blijft boeien. Ook Two Dollar Day is fantastisch gezongen om daarna wat te verzanden in nummers onder de noemer prima (Still Your Girl, Four.One.Nine en Love Nwantini). Gelukkig pakt ze het daarna weer helemaal op met mijn tweede favorietje: Four African Woman. Zodoende nog vier nummers magisch door zingend het album door.
De stem, de teksten en de muzikale omlijsting bieden mij af te sluiten met één korte conclusie: Een pakketje dat een totaalpakketje is.

(bron: Opus de Soul)

Ik heb deze al vrij lang. Draai hem de laatste tijd vaker. Vrij goed album.
teaser