Met Slo-Blo maakten de heren in 1992 hun debuut. Living Room, de opvolger vormt niet meer dan een logische opvolger.
De zang lijkt trouwens als twee druppels op die van Bill Janovitz van Buffalo Tom, het instrumentale gedeelte van Cell kan daar ook onder gerangschikt worden.
Daar zit ook direct het euvel van de band. Nergens echt onderscheidend, de songs vormen een staalkaart van datgene dat op het alternatieve rock menu stond begin jaren 90.
Dat is niet direct een diskwalificatie, Living Room is zeker niet slecht, echter wat meer eigen gezicht en authenticiteit had het geheel goed gedaan.
Conclusie; ben je liefhebber van Buffalo Tom, het wat lichtere werk van Afghan Whigs of simpelweg de direct benadering van The Replacements zou dit gerecht je wel kunnen smaken.
De kok van dienst had de songs echter van iets meer ingrediënten kunnen voorzien.
Beste song: opener Milky, de gedrevenheid in dit nummer heeft iets aandoenlijks en brengt je terug naar 30 jaar geleden, bij het scheiden van het kaf van het koren, kwamen er vanzelf pareltjes boven drijven.