Burzum - The Ways of Yore (2014)

Tering, weer een plaat.

En wat voor een... Opnieuw een plaat vol casio-gejengel, dit keer met meditatieve zang. Het zou best werken als rustgevend schijfje, maar het probleem is dat het klinkt alsof het recht van de zolderkamer komt. Maar dan met het amateurisme en zonder het charmante. Ofwel begrijp ik het niet.

Als ik naar het artwork kijk, bekruipt me het gevoel dat hij het erom doet, die Grishnack. Vikernes is een meester in het provoceren. En wat doet hij het weer subtiel met deze prachthoes, haha.

Burzum keert terug naar de ambiente kant. Met wat meer aandacht voor folk/pagandingetjes. Ook wat onvaste galmzang zoals we dat kennen van bands als Storm en Isengard treedt af en toe op de voorgrond om de plechtige stemming te onderstrepen. De plaat is eigenlijk een mijmering over vervlogen, pre-christelijke tijden. Trechterbekertjes maken, oude goden aanbidden en daartoe een offertje brengen. Dat soort dingen. De man is in de verkeerde eeuw geboren.

Hoewel ik ook wel hoor dat het allemaal wat knullig en amateuristisch knutselwerk is, vind ik toch dat Vikernes een eigenzinnige melancholische handtekening achterlaat. Dat is wat The ways Of Yore ook met het oude, primitieve werk verbindt. En ook precies datgene waardoor ik het niet erg vind om dit af en toe over me heen te laten komen.

Waarom staat dit onder 'metal'?

Om hokjesgeesten op de kast te jagen, natuurlijk.

Je zult maar onvoorbereid zijn. En net bij je plaatselijke cd-boer de nieuwe Burzum hebben opgehaald. Burzum! Knallen! Beuken! Je hebt je zwartste kleding aangetrokken. Gordijnen dicht. Je bovenbuurvrouw, die je graag met wat herrie mag pesten, blijkt thuis. Het kan dus niet beter. Je zet je schrap. Volume net iets hoger, want je wilt er wél ten volle van genieten. Met kloppend hart doe je de cd-speler in de la. Press play. En dan...

...zit je op de kast.

Het is maar om te glimlachen. De kans dat iemand een cd van Burzum aanschaft zonder te weten van 's mans experimenteerdrift, acht ik niet zo groot. Maar de hoes is alvast 'metal', dus die zou je op het verkeerde spoor kunnen zetten. Ik heb me overigens nooit overdreven veel in de muziek van Varg verdiept. Ook door zijn doen en laten buiten de studio. Maar laten we het daar maar niet over hebben

Tja, die hoes.. ik weet niet of al die hakenkruizen 1 op 1 naar metal te vertalen zijn. Verder lijkt het me inderdaad zo dat Burzum óf metal óf ambiente piepjesgeluiden of anders iets er tussenin maakt. En dat elke geïnteresseerde dat wel weet.

Swastika's betekenen niet gelijk dat het gerelateerd is aan nazisme, al heb ik mijn bedenkingen bij de reden van Burzum om ze uberhaupt te gebruiken. Het maakt de muziek er i.i.g. niet beter op.

Harder dan dit wordt metal niet, trve kvlt.