clipping. - CLPPNG (2014)

Mensen, ga dit eens luisteren. Dit album kent hiphop met noise-invloeden (al wat minder harde noise dan op het eerste project van clipping.), aangevuld met raps welke geïnspireerd zijn door het tuigleven. Perfecte muziek voor iedereen op musicmeter dus.

Die ken ik hoor, erg leuk. Ik vraag me af voor wie dit een geschikt album is. De basis is traditionele hiphop, zou je kunnen zeggen; invloeden van gangster rap en grime. Echter, de muzikale invulling is nogal anders. Noise-uitbarstingen, donkere soundscapes, IDM, glitch en bevreemdende samples maken hiervan een zeer "eigen" klinkend album. De liefhebber van traditionele hiphop zal de experimentele kant van het geheel niet waarderen, de echt experimental liefhebber zal de catchy refreinen en veelvuldig gebruikte "straattaal" niet zo op prijs stellen, misschien. Mensen die acts als Death Grips, Techno Animal en Dalek waarderen zouden dit een kans kunnen geven. Echter, dit klinkt veel traditioneler en ook een stuk opgewekter, ook al zijn de lyrics vaak erg donker..

Check. Ik ga er eens achteraan.

Ik ga 'm ook checken. Als het goed is krijg ik deze week een recensie-exemplaar binnen.

Wisselvallige release, al ligt het niveau over het algemeen hoog. Staan een paar van mijn favoriete hiphop tracks van het jaar op (Body & Blood, Story 2, Dominoes en Ends), maar ook een paar draken (Work Work, Summertime en vooral Tonight). Featurings zijn ook eerder storend dan dat ze iets toevoegen.

Ook wat aan de brave kant soms wat betreft de experimentaliteit; dat komt eigenlijk tegen het einde aan een beetje los. Dat doen Death Grips en Dälek toch beter. Misschien dat Midcity mij beter bevalt?

MidCity vind ik persoonlijk nog meer los zand, het is minder een conceptalbum, zoals dit album dat wel een klein beetje is. Muzikaal is het wel rauwer, maar maakt het wat mij betreft ook eentoniger. Bij mij viel het kwartje ook niet zomaar trouwens, vooral dat kinderkoor in Dominoes vond ik irritant. Echter, verdiep je maar eens in de satirische, donkere lyrics en dan valt het allemaal een stukje beter in elkaar ook. Tekstueel isMidCity verder totaal niet bijgebleven, terwijl deze dat dus wel doet.

Eerste luisterbeurt zit erop. Dacht ik eerst dat het allemaal best meeviel qua ontoegankelijkheid en hardheid en dergelijken, krijg ik dat heerlijk krankzinnige 'Dominoes' voor m'n kiezen en daarna nog eens twee bizarre geluidscollages. Hier ga ik eens goed mijn tanden inzetten.

Niet alles is even geweldig, maar sommige stukken zijn werkelijk van erg hoog niveau (Dominoes!!! - echt heel, heel fijn). Tof, over het algemeen.

Merkwaardig gebeuren vooralsnog. Teksten zijn af en toe erg grappig maar echt een fijne rapper vind ik het niet.

CLPPNG begint met een kort intro dat bestaat uit een hoge pieptoon en iemand die razendsnel rapt. Een beat valt het nauwelijks te noemen, maar evenwel is de toon gezet voor een album waarop gangsterhiphop en industriële noise een indringend verbond aangaan.

Industriële hiphop is in principe niets nieuws. EL-P doet bijvoorbeeld al jaren indrukwekkend pionierswerk in deze tak van sport. Toch heeft dit subgenre zich de laatste tijd in de kijker gespeeld van een wat groter publiek. Recentelijk heeft Death Grips furore gemaakt met een kruising tussen hiphop, vervormde elektronica en een punkmentaliteit. Industriële hiphop — semi-undergroundmuziek — raakte vorig jaar bovendien op een opvallende manier bovengronds: het subgenre bleek een belangrijk bestanddeel te zijn op Kanye Wests laatste album, Yeezus. Er is dus een grote kans dat je als luisteraar van (avontuurlijke) hiphop al voor een groot deel voorbereid bent op CLPPNG, maar dan nog biedt dit album een fascinerende trip.

Ik vind alle kwalificaties hier van industriele hiphop en vergelijkingen met El-P en met name Dalek wel erg ver gezocht hoor. Dit is toch tamelijk luchtig allemaal.

Vergelijk slaat nergens op. Lijkt eerder op P.O.S ofzo. Baggermuziek alleszins

Heb je Work Work niet gehoord ofzo?

Voer voor de hipsters.

work work is leuk, de rest pakt me totaal niet. Erg saai plaatje.

Ik wil trouwens nog even mijn liefde aan 'Ends' betuigen. Wat een track verdomme.

Een wisselvallige en vooral gemiste kans inderdaad.
Hier had zo veel meer ingezeten, het concept is er, de sfeer is er, maar de uitvoering is zeker niet constant. Zo had deze plaat zonder refreintjes veel beter afgeweest, sommige zijn echt enorm slecht. Ze halen je bovendien uit de sfeer (zie bv. Dream) en bij vlagen zijn ze ook erg irritant.

Productioneel gezien is dit zeker een interessant werk, nummers zoals: Dream, Dominoes, Get Up, ... zijn origineel, sfeervol en bovendien erg goed gewoon.
Met de raps heb ik dan weer wat minder, als ze wat tempo halen, zoals in 'Intro' oa. vind ik het allemaal best. Maar verder is dit qua raps zeker geen hoogvlieger.
De producties en de paar erg goede nummers zorgen ervoor dat CLPPNG toch nog een 3,5 waard is.

Xanopticon heeft een schitterende versie van Ends, hier.