Kim Cesarion - Undressed (2014)

Eén van de leukste upcoming talenten van het jaar. Zijn muziek is een beetje Justin Timberlake-ish met een vleugje José James. Vooral de lange live-uitvoering van Undressed is echt heerlijk. Hopelijk wordt zijn muziek hier in Nederland ook opgepikt. In ieder geval een release waar ik hoge verwachtingen van heb, mede door de drie fantastische singles (Undressed, Brains Out en I Love This Life).

De muziekwereld kan niet zonder talenten. Waar blijft dan immers de ontwikkeling? Al is het wordt talent vrij vergankelijk. De één blijft dan ook een stuk beter en langer hangen dan de ander. Welke kant het opgaat met de Zweedse Kim Cesarion is nu natuurlijk nog niet bekend. Wat we wel weten is dat hij met Undressed een nieuw album presenteert die bij het aanhoren van de gonzende verwachtingen weleens een sterke plaat zou kunnen zijn. Ik ga het zien.

Een probleem dat aan te stippen valt voor nieuwe talenten is dat ze vaak meegaan in een muziekstroming die op dit moment populair is. De scheidslijn die er dan is, 1. Maken ze er iets eigen van? Of 2. maken ze een kopie? Met dat euvel zit Kim Cesarion ook een beetje, want al luisterend naar dit album zit er muzikaal gezien niet veel nieuws onder de zon. Dat maakt ook helemaal niet uit, want zoals aangegeven is de vraag hoe hij hiermee om is gegaan.
Een grote inspiratiebron is duidelijk de muziek van Justin Timberlake. Inherent daaraan dus ook de muziek van Michael Jackson, want daar haalt Timberlake zijn inspiratie vandaan. Al van het begin van de plaat (Undressed, Can’t Love Nobody en Girls) is die dansbare stijl heel herkenbaar. Ik prijs me dan ook gelukkig als luisteraar dat Cesarion tussendoor wat anders probeert. Zo is er het sterke Bad Thing. Dit is zonder twijfel een topper van dit album. De absolute topper is het verstilde Angel Wings. Simpelweg een topsong! Andere sterke songs zijn Come Down to Me en Amen.
Daarnaast zingt Kim Cesarion zich ook zo de hitlijsten in, mocht hij wat meer bekendheid krijgen. De dance-aandoende songs met de vocalen die nu zo populair zijn ontbreken hier ook niet. Houdt je daarvan dan moet je zeker eens naar One True Lover en I Love This Life luisteren. Missers zijn er zeker ook. Daaronder behoren het eentonige X, het quasi-stoere Brains Out, het te zeikerige When U’re High.

Een vrij onevenwichtige plaat dus die misschien iets teveel op bekende succesformules zweeft. Juist daar waar Cesarion wat origineler uit de hoek komt heeft hij de sterke songs te pakken.

(bron: Opus de Soul)