Joe Cocker - Something to Say (1972)

Dit is een prachtig album van Joe Cocker, toen hij nog door een heuse band werd begeleid, inclusief een dameskoor dat perfect tegengewicht biedt bij Cockers rauwe en gorgelende stemgeluid.
Veel bekende nummers op dit album waarvan ik "High Time Went" en "Woman to Woman" toppers vind.

Op de een of andere manier vind ik dit een beetje matte plaat ........ En die cover pic is niet het artwork van de voorkant van de orginele LP hoes ..... .....

Dit album verdient hoger! Snap trouwens ook niet waarom de meeste albums van Cocker zo laag beoordeeld worden.

Ondanks de onevenwichtigheid van productie en repertoirekeuze is dit toch een boeiend album. Met live-uitvoeringen van Aretha's "Do Right Woman" en "St. James Infirmary". Waarom zijn die hierboven niet vermeld? Het zijn toch prachtige covers. En: Live! Dan is Joe toch op z'n best. Greg Allman's "Midnight Rider" swingt als de pest.

In 1972 kocht ik deze LP. Van 'Something' en'The Weight' geen spoor; wel - zoals hierboven vermeld- 'Do right woman' en 'St James Infirmary': twee zeer knappe tracks.
Voor mij is dit toch de beste Cocker. De sound vind ik op z'n best: ruw en soms teder. Al zijn later werk heeft een veel te gepolijste sound. Maar hij blijft natuurlijk een uniek zanger.
'High time we went' verkies ik boven al zijn andere songs: die oerkracht en dat bezwerende ritme!
Something to say is een mooie verzameling songs, maar ik heb dit nooit als een regulier album ervaren; veeleer als een best of van recente singles.

Dit is wel de orgineel in Amerika uitgegeven cover. De LP heet daar Joe Cocker. In Europa is de titel Something To Say met een andere hoes inderdaad. Later zijn er nog meer alternatieve hoezen verschenen.

Van begin tot eind een top album wat ik regelmatig beluister, beter dan zijn eerste twee in alle opzichten.