Paul Sabu - Heartbreak (1985)

Klassieker in het melodic rock/aor genre. De originele lp kwam uit op het FM revolver/heavy metal america. Ik weet niet meer of dat label ook deze lp (eerste 10 tracks) ooit op cd heeft gezet.
Ergens midden jaren 2000 (1996??) heeft het duitse label long island met hun classics serie (met plastic hoes om de doos) deze dan uiteindelijk op cd gezet.
Flitsend gitaar werk, licht hese zang, warme sound en klasse songs is wat je hier vind.

Hot flash en Shake Rattle Roll zijn mi de beste tracks

Check ook: Alexa (1989), Only Child, Silent Rage - don't touch me there en Precious Metal, die allemaal die typische Sabu sound hebben.

Inderdaad een goed maar moeilijk te vinden album. Naast Only Child vind ik dit denk ik het beste waaraan Paul Sabu heeft meegewerkt. Rete catchy nummers voorzien van heerlijk gitaarwerk.

Vorige week in Londen op lp gevonden! Voor het mooie prijsje van €5,-

Koop je alleen nog lp's? Voor circa 10 euro heb je deze al op cd.

Ja ik koop zoveel mogelijk op lp. Blijft toch verreweg de mooiste manier om muziek te beleven vind ik. Cd's koop ik alleen nog van nieuwe bands die te klein zijn om vinyl uit te brengen of oude thrash/speed/deathmetal cd's waarvan een beetje fatsoenlijk vinyl exemplaar al snel boven de €15,- moet kosten.

Oke, dus je koopt ook nieuw vinyl als een band dat uitbrengt

Ik snap die verzameltik voor vinyl wel. Ik heb 'm vroeger ook gehad (+/- 2000 lp's). Maar als het om extra nummers/bonustracks etc loop je met lp's toch snel vast. De lp van sabu had 10 nummers (dacht ik). De cd 13.

Ja nieuw vinyl koop ik ook wel maar stukken minder als oude zooi. Die nieuwe lp's zijn me veel te duur over het algemeen. De platenmaatschappijen hebben donders goed in de gaten dat daar nog enigszins op te verdienen valt. En dus melken ze dat ook weer helemaal tot op het bot uit

Wat betreft bonustracks; daar zit ik nooit zo op te wachten eerlijk gezegd. Als het onuitgebrachte nummers zijn oké. Maar tig demoversies van nummers of radio/single edits en al dat soort fratsen heb ik niet zoveel mee. Zeker niet als ze op dezelfde disc staan als het originele album! Als ze op een tweede disc staan is het nog wel te doen. Voorbeeldje; de deluxe edition van Hysteria van Def Leppard. Daar gooien ze na het laatste nummer (Love and affection) nog 4 b-sides achteraan. Pure heiligschennis vind ik het! En daar zit notabene een 2e disc bij waar die nummers mooi op hadden kunnen staan. Voorbeeldje hoe het ook kan; de remasters van Marillion. Op disc 1 het orignele album en op de 2e disc alle bonustracks.