Royal Southern Brotherhood - HeartSoulBlood (2014)

Baf. Ik zocht nog een leuke southern rockplaat, voor deze zomer. En toen zag ik deze. Mooi, ik kijk er naar uit.

Precies wat je kan verwachten van dit gezelschap, bluesrock, shuffles, boogie, slowblues, country, folk, carribean, pure funk, soul/r&b alle stijlen worden weer aangedaan, maar wel met een heerlijke coherentie.

Devon zingt weer heerlijk rauw, maar hij is niet de enige zanger, Cyrille zorgt voor de warme soul en ook Mike Zito heeft ook zo'n rauwe bluesstem.

De gitaarpartijen van Devon en Mike gaan alle kanten op en hun stijl is zo heerlijk verschillend, dat er van allerlei moois gebeurd. De drums van Yonrico en percussie van Cyrille en de groovende baslijnen van Wooton zorgen voor solide en erg funky basis.

Tot nu toe is Groove On met name een song die ik hard uit de speakers wil laten knallen.

Op ”HeartSoulBlood” gaat Royal Southern Brotherhood gewoon verder waar ze op hun titelloze debuut gebleven waren. Maar ”HeartSoulBlood” klinkt misschien nog net even gevarieerder dan de voorganger. Royal Southern Brotherhood kookt een stampende en dampende mengelmoes van southern rock, blues, soul en funk. Deze heren zijn niet voor een gat te vangen. Het gitaarwerk van Devon Allman en Mike Zito is om je vingers bij af te likken. Ook hun afwisselende vocalen zorgen voor meer dan voldoende dynamiek. Cyril Neville zorgt daarnaast nog eens voor de nodige warmte en soul, terwijl met name de funk van de ritmesectie komt. Het album opent heerlijk met het stuwende ”World Blues”. De intro van ”Here It is” is super funky met dat lekkere basloopje. ”Callous” is een meeslepende powerballad met intens gitaarwerk. ”Let’s Ride” swingt de pannen van het dak en het ingetogen ”Takes a Village” is een mooie gospelachtige ballad. Deze superband overtuigt opnieuw met ”HeartSoulBlood”. Heerlijk album vol funky bluesrock.

Heerlijk muzikaal album wat boeiend is van het begin tot het einde.