The New Pornographers - Brill Bruisers (2014)

Het titelnummer klinkt alvast te gek!

Laatste platen deden niet zoveel voor me, maar Brill Bruisers klinkt geweldig. Hopen dat het hele album van dit niveau wordt.

titelnummer op repeat hier hoor, fantastisch

En ook War on the East Coast klinkt goed, ditmaal met Dan Bejar als zanger én mondharmonica. Leuke clip ook. Ik begin sterk het vermoeden te krijgen dat dit wel weer eens een The New Pornographers-album kan worden die het niveau van de eerste drie platen gaat evenaren.

Laatste 4 nummers vind ik wel leuk, staat nu op de luisterpaal

Het is mij te '80s...

Backstairs, Marching Orders + de laatste 4 nummers vind ik prachtig de rest boeit me minder.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The New Pornographers - Brill Bruisers - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Het predicaat ‘supergroep’ werd in de jaren 60 en 70 uitsluitend gebruikt wanneer de groten der aarde de krachten bundelden, maar is de afgelopen decennia flink gedevalueerd.

Dat de Canadese band The New Pornographers direct bij de oprichting in 1996 het stempel ‘supergroep’ kreeg opgedrukt was wat mij betreft dan ook wat overdreven, maar zo langzamerhand beginnen The New Pornographers het stempel ook echt te verdienen.

A.C. Newman, Daniel Bejar (Destroyer) en Neko Case zijn inmiddels gelouterde muzikanten met een bloeiende carrière en ook de andere leden van de band hebben inmiddels hun sporen in de muziek ruimschoots verdiend. Desondanks is er zo af en toe is gelukkig nog steeds tijd voor de The New Pornographers.

De band maakte op haar vorige plaat, Together uit 2010, misschien net wat minder indruk dan in haar beginjaren, maar een nieuwe plaat van The New Pornographers blijft iets om naar uit te kijken.

Op Brill Bruisers hebben we ruim vier jaar moeten wachten. Dat is lang, maar direct wanneer de eerste noten van de plaat uit de speakers komen, weet je dat de wat langere pauze The New Pornographers goed heeft gedaan. Vanaf het moment dat deze eerste noten uit de speakers komen is het feest.

The New Pornographers pakken direct stevig uit met aanstekelijke refreinen, heerlijke koortjes, verslavende gitaren, frivole synths en stevig aangezette drums. De muziek van de band past nog steeds in het hokje powerpop, al is deze powerpop dit keer verrijkt met een 80s sausje, dat me persoonlijk wel bevalt.

Brill Bruisers maakt indruk met onweerstaanbare popsongs en een bijzonder solide muzikale basis, maar hier bovenop komen nog eens de vocalen. Deze zijn door het aan boord hebben van meerdere prima vocalisten uiteraard lekker veelzijdig, waarbij iedereen zijn of haar eigen persoonlijke favoriet zal hebben. Ik veer vooral op wanneer Neko Case achter de microfoon plaats neemt voor het van haar bekende vocale vuurwerk, maar ook wanneer Neko Case de vocalen aan anderen moet laten en genoegen moet nemen met een plekje op de achtergrond is het smullen.

Met name de eerste helft van de plaat klinken de songs van The New Pornographers groots en meeslepend, maar aan het einde van de plaat is er gelukkig ook nog wat ruimte voor wat meer ingetogen en avontuurlijkere momenten.

Iedere keer als Brill Bruisers uit de speakers komt krijgt mijn humeur een positieve boost en iedere keer ben ik verbaast als de plaat al weer is afgelopen, terwijl Brill Bruisers toch echt 13 tracks bevat en een speelduur heeft van ruim 40 minuten.

Valt er nog meer te zeggen over Brill Bruisers? Ja, naast de hoge kwaliteit van de songs (ook dit keer weer vooral van de hand van A.C. Newman; check ook zeker zijn drie geweldige soloplaten, met The Slow Wonder uit 2004 als vergeten meesterwerk), verdient ook de (door de bandleden zelf ter hand genomen) productie van de plaat een pluim. Geweldige band. Heerlijke plaat. Punt. Erwin Zijleman

The New Pornographers is een goed voorbeeld van een supergroep. En dat niet slechts 1x, nee, met Brill Bruisers is de band alweer toe aan hun 6e album. Een samensmelting van de beste alternatieve pop-artiesten uit Canada: A.C. Newman, Neko Case, Dan Bejar (Destroyer), Kathryn Calder, Todd Fancey, John Collins maar ook veel van hun bandleden. En ze maken echte popliedjes, maar met een lekker scherp randje en veel power.

Doorgaans zijn de albums van The New Pornographers echter een beetje teveel van het goede. Zoveel artiesten op 1 plaat, betekent veel verschillende geluiden en, in combinatie met het zeer hoge ritme dat ze altijd bereiken, is er weinig tijd om op adem te komen. Zo is Brill Bruisers niet anders dan voorheen. De eerste nummers knallen op hoog tempo door je speakers, en we horen achtereenvolgens AC Newman, Neko Case en Dan Bejar één voor één langskomen. Samenzang hoor je uiteraard ook, maar ik kan toch niet anders zeggen dat het album door hun aller karakteristieke stemgeluid toch telkens als losse nummers overkomt. Zeker Dan Bejar valt op. Met zijn melancholische stem vallen zijn nummers toch wat uit de toon. Voeg daar de steeds er een beetje te hard bovenop liggende powerpop-bliepjes, en dat zenuwachtige gitaar-gebeuk dat op elk nummer alom vertegenwoordigd is, en het wil allemaal niet erg overtuigen. Toch druipt het van de kwaliteit. Het instrumentarium is erg veelzijdig: we horen harmonica, electronica, akoestische, elektrische gitaar, cello's en natuurlijk al die stemmen. Een knappe plaat is het dus wel zeker; iets dat we mogen verwachten van een supergroep. Maar tempo-wisselingen doen ze niet aan, en het dreunt maar door zonder enige rustpauze.

Brill Bruisers is teveel van het goede. Dat is niks nieuws voor The New Pornographers, maar toch wel een beetje jammer. Zoveel kwaliteit op 1 album, dan hoop je op net wat meer. Toch is het zeker geen slechte plaat, en luisteren de losse nummers fantastisch weg. Maar de volle 43 minuten achter elkaar?

Pat-sounds: Album The New Pornographers - Brill Bruisers (2014) - pat-sounds.blogspot.nl

champions of red wine is zo'n heerlijk magisch loom popnummer waarvan ik er per jaar wel duizend-en-één zou willen horen maar waarvan er veel te weinig worden gemaakt.

beste album van new pornographers sinds het al niet misselijke debuut

Lang geleden dat ik nog eens zulke aanstekelijke en gewoonweg goeie powerpop heb gehoord. Zelfs van The New Pornographers in hun omvangrijke discografie en laat ik maar duidelijk zijn; het is niet iedereen gegeven om met dit soort muziek over de brug te komen zonder dat je tandglazuur spontaan begint te versuikeren. Nee, de hele tijd blijven ze aan de goede kant van de schmaltz (what's in a word) en de hele tijd vuren ze de ene na de andere briljante hook op je af.
Opener Brill Bruisers is met z'n achtergrondkoortje een regelrechte trap in de cojones van de gemiddelde brol die ze normaal op de radio draaien en die ervoor zorgt dat ik geen fervente radioluisteraar ben (ik kies zelf wel wat ik wil horen en dan ben ik er zeker van dat het me ook aanstaat).
Onmiddellijk gevolgd door Champions of Red Wine en een prijssong is het wel degelijk. Neko Case hoor ik het liefste in deze band zonder afbreuk te willen doen aan haar solo-carriere maar hier raakt het me gewoon meer.
Dan Bejar maakt imo een van zijn allerbeste songs met War On The East Coast en hij is in sterke doen op het gehele album.
Een vraagje voor de muziekkenners onder ons; klopt het dat ik in Born With A Sound de zangeres hoor van Lightning Dust?
Dit is gewoon zo een album waar je verliefd op kan worden wanneer de eerste lentezon binnenkomt en je de ramen wijd open zet met deze door de speakers en de vlinders in je buik. Een plaat die gewoon durft te gaan voor een positieve vibe en veilig wegblijft van het kleffe; iets wat soms gewoon broodnodig is in een grauwe wereld (als ik zo naar buiten kijk). Dus bedankt New Pornographers voor het brengen van wat kleur vandaag op deze regenachtige dag.