Peter Tosh - Mystic Man (1979)

Nummers als Mystic Man, Recruiting Soldiers, The Day The Dollar Die en Crystal Ball mogen er zeker zijn. De andere nummers vind ik aardig. Dit vind ik wel een van zijn mindere albums. Ik geef dit album 2.5*

Mooi vervolg op voorganger Bush Doctor wat mij betreft. Het mystieke waarmee die eindigde daarmee begint Mystic Man. Ik kan geen verkeerd nummer ontdekken, het is allemaal Peter Tosh, lekker swingende reggea met een boodschap. Ik stel me voor een gouden strand tussen de palmbomen aan zo'n houten strandtentje waar ik m'n (thee) biertje drink, bruisende golven van de zee suizen aan de ene kant in mijn oren, aan de andere kant klinkt Peter Tosh uit een klein radiootje dat aan één van de palen van het gebouwtje hangt en zingt het nu zeer actuele en de dag nabij zijnde The Day That The Dollar Die, gevolgd door Looking Thru A Crystal Ball. Over a Mystic Man gesproken. Alle leed en verdeeldheid dat voortkomt uit deze bedrieglijke wereldmunt heeft een kans te verbeteren wanneer dat stuk papier verdwijnt, zingt hij. Ja-man, we zien het gebeuren, irie.

Peter Tosh heeft m.i. geen echt slecht album gemaakt. Op dit album is de muziek wat meer van de reggae dan dat die op eerder albums heeft laten horen, maar het draagt nog onmiskenbaar de stempel van Tosh. Zijn zang neigt soms wat aan de gemakzuchtige kant, maar de teksten zijn nog steeds scherp als altijd. De versie van dit album die ik op de pc heb staan, heeft nog een aantal uitgebreide versies, waarbij ruimschoots aandacht is voor de drumritmes en dat is heeeeeerlijk fietsen.

Nog een stukje commerciëler dan de voorgaande albums, maar dat was ook begrijpelijk na Bush Doctor. Geen verkeerde plaat, maar ik vind hem wel de minst interessante Tosh plaat die ik tot op heden gehoord heb.