Bethlehem - Dark Metal (1994)

De cd mist een beetje aan kracht. Dit komt ook dat een groot deel van de muziek op welhaast doomniveau word gespeeld. En hoewel ik niks heb tegen doom, klinkt het hier toch wel een beetje saai in de oren. Ook omdat het niet diep genoeg is. De zang is wel aardig, maar op latere albums zal het velen malen beter worden. Ook is het album veel te lang . Zelfoverschatting,daar hebben wel meer Black Metalbands last van.

Bethlehem's debuutalbum brengt 'dark metal', volgens de duitse wikipedia een mengsel van doom, death en black metal (de engelsetalige wiki komt met iets heel anders). Het doomaspect lijkt hem bij dit album vooral in het tempo te zitten: dat is erg laag. De zang is een soort grunt, die vaak redelijk verstaanbaar is, en soms wat gekrijs. De nummers zijn erg lang, soms misschien iets te lang, hoewel bijvoorbeeld Apocalyptic Dance uit een paar delen bestaat die redelijk natuurlijk in elkaar overgaan.
Het belangrijkste doel van dit album lijkt mij echter niet om zo bruut mogelijk te zijn, maar vooral om een donkere, depressieve sfeer neer te zetten. De sfeer als meetlat gebruikend, moet ik constateren dat dit album heel aardig gelukt is, maar niet volledig overtuigt. Daarvoor zijn de nummers niet goed genoeg en is er te weinig om het echt dreigend te maken.
Overigens staan de laatste 2 hier vermelde nummers, Supplementary Exegesis en Wintermute, niet bij dit album vermeld als reguliere nummers. Ik luister die nummers dan ook nooit. De productie is niet heel denderend en bovendien maken ze dit album toch wat te lang.

Zonder de bonusnummers is dit een traag, maar voldoende onderhoudende plaat.

3.5*