Dry the River - Alarms in the Heart (2014)

Zeer benieuwd naar dit album. Het debuut was heerlijk melancholisch.

Had wel verwacht dat ze groter zou worden nav hun debuut.

Hier kijk ik enorm naar uit!
Shallow Bed vind ik nog steeds een prachtig album, dan weer ingetogen, dan weer lekker bombastisch.
Gethsemane gaat er in ieder geval als voorproefje, van dit nieuwe album, weer als koek in.

Shallow Bed is en blijft een prachtig album en Dry the River was indertijd een must-see band voor mij. Ik kon ze in Londen zien maar het werd Rufus Wainwright. Gelukkig kreeg ik zeer snel een herkansing in Rotown. Uitstekende live band bleek het te zijn dus ik was tevreden.

Gek genoeg is Shallow Bed langzaam naar de achtergrond geraakt en werd Dry the River voor mij een wat vergeten bandje. Heel veel interesse voor hun tweede album had ik niet.

Maar dan krijg je de kans om het te beluisteren en weet de titelsong en opener Alarms in the Heart me gelijk weer in z'n greep te krijgen.
Is het de zang? Het solide samenspelen van de heren? Het degelijke nummer?
Ergens weten ze alles dusdanig te combineren dat het ze lukt om me in enkele seconden te overrompelen en vast te houden en dat terwijl de muziek nu niet echt heel opvallend is.
Ook het verschil met de voorganger is niet heel erg groot. Wellicht wat grootser klinkend hier en daar alsof de band klaar is om verder door te stomen.

Of ze dat gaat lukken valt te bezien maar Alarms in the Heart is een uitstekend vervolg op Shallow Bed en het is Dry the River gelukt om zichzelf weer helemaal 'in the picture' te spelen bij mij.
Peter Liddle zingt op een haast troostende manier en Emma Pollock voegt daar absoluut iets aan toe in het ijzersterke Roman Candle. Wat een heerlijk nummer is dat.

Nee, Dry the River is nog niet vergeten en ga ik zeker nog niet afschrijven. Deze band is gewoon goed.

Hoezo moeilijke tweede? Geweldige nieuwe plaat en Vessel

Ben het absoluut niet eens met het argument in de OOR: "Sfeer is niet geschikt als fundament, goede songs zijn dat wel en daar ontbreekt het Dry the River nogal eens aan."
Tel er toch gauw 8 stuks, die meer dan mijn goedkeuring kunnen wegdragen.

Als de band ergens in uitblinkt dan is het wel sfeer en het schrijven van goede songs !

Dit klinkt echt verrassend goed. In mijn herinnering had ik niet zo veel met hun vorige album (2* zo te zien), maar dit is erg overtuigend. Ik had hem wat op de achtergrond aangezet, maar toch echt al een groot aantal nummers die zo de aandacht grijpen. Dan zit het vaak wel goed. Binnenkort dat andere album toch maar nog eens een kans geven.

Het pakt me toch wat minder als hun debuut. Daar werd ik toch wat meer weggeblazen en kwam ook wat afwisselender over. Slecht is het zeker niet. Misschien groeit het ook nog wel met wat meer luisterbeurten en heeft het ook wel wat met het verwachtingspatroon te maken. Ik had gehoopt op een kleine stap vooruit, maar vind het meer een kleine stap terug.

Prima plaat, inderdaad een wat groter geluid. Everlasting Light is een echt klappertje

Mooie plaat hoor, maar het doet me allemaal wel heel erg denken aan Okkervil River en Shearwater. Zijn er meer mensen die dat vinden?

Ja, dit is weer zo'n groeidiamantje.
In eerste instantie wist ik er geen raad mee.
Alleen omdat ik Shallow Bed zo geweldig vond heb nog even volgehouden.
En jawel hoor, de moeite werd beloond.
Wat een fantastische CD .
Vooral die melancholieke nummers gaan door merg en been.

De band was ik al bijna vergeten en de eerste kennismaking was er een van de verkeerde plaat op het verkeerde moment of zo. De tweede luisterbeurt beviel veel beter. Als het woord groei van toepassing is op een band dit jaar, dan is het op Dry the River. In alle opzichten is Alarms in the heart een stap voorwaarts. Terwijl ik Shallows beds ook al een prettige plaat vond. Alarms ... is een uitzonderlijk aanwezige plaat, een om jezelf helemaal in onder te dompelen.

Wo.

Het hele verhaal staat op WoNo Magazine.

Ik begin hier mee een iets lagere score dan Shallow Bed. Ik hoor zeker her en der aanknopingspunten, maar over het geheel gaat deze plaat nog wat langs mij heen. Ik moet hem misschien even laten bezinken, want onplezierig klinkt het ook geen moment, maar de nummers hebben in eerste instantie wat minder smoel dan die op het debuut. Geen New Ceremoney, History Book of Shield Your Eyes achtige trekkers.

Eind april weer in Rotown zag ik. Heb ze nog nooit live gezien, ben wel benieuwd

Klopt, en ik kreeg vandaag een mail van Rotown dat ik 2 gastenlijst plaatsen heb gewonnen dus ik ga ze voor de tweede keer zien

Een puik optreden in Merleyn gezien.
Alleen jammer dat de opkomst zo matig was.
Onbegrijpelijk dat zij niet meer belangstelling trekken.
Wellicht omdat de frontman wel heel fraai zingt, maar verder niet veel uitstraling heeft.

Ik heb ze in de Tolhuistuin in Amsterdam gezien en daar was toch wel aardig wat mensen op afgekomen, niet uitverkocht maar wel aardig druk. Ik snap ook niet zo goed hoe het dan dat ze (nog) niet groter zijn in Nederland dan dat ze nu zijn.

Eerste album was geweldig. In de stijl van Fleet Foxes en de Mumford and Sons in hun begindagen. Ik heb ze live gezien in Utrecht, goed concert, ietwat kort maar een goede herinnering echter daarna kwam de soms moeilijke tweede plaat. Hij heeft een tijdje opgestaan maar het pakte mij niet meer. Gezien de reacties hier, ga ik het nog een kans geven en staat ie morgen op in de auto...............

Prachtig Album met Gethsemane, Roman Candle en Vessel als echte uitschieters. Vier blinkende sterren.

Ook dit album van Dry the River is eigenzinnig en bevat al de elementen die het vorige album zo bijzonder maakte. Een album dat keer op keer blijft boeien ook als je het lange tijd niet hebt gehoord.

Speciale vermelding wil ik nog maken voor de hoezen van de groep, de Tarot-kaart-lezeres op bovenstaande hoes is natuurlijk ronduit catchy en ook de haai op Shalow Bed wist direct de aandacht te trekken..

Erg jammer dat deze groep zo'n relatief kort bestaan heeft gekend.... er had nog veel moois kunnen volgen.