Keaton Henson featuring Ren Ford - Romantic Works (2014)

Slechts enkele seconden waren nodig om me te betoveren, meerdere minuten om me er weer snel vanaf te helpen.
Ik hoopte op zang maar die blijft achterwege en at overblijft zijn dan romantische semi-klassieke nummertjes die nergens de diepte in gaan waardoor het gewoon niet spannend is en ik beter een lekker klassieke cd kan opzetten of zo.
Jammer....

Zelfde hier. In de basis zijn het allemaal schitterende nummers, maar ik wacht steeds op het invallen van Keaton's stem. Helaas.

Na een jaar weer eens gedraaid (nu ik het fysieke album heb).
Ik denk dat het een kwestie is van verwachtingen versus herinneringen.

Op het moment van uitkomen draaide ik voorgaande albums veel, en van Keaton Henson hoop en verwacht je dan breekbare liedjes voorgeschoteld te krijgen waarin hij het zwartste, donkerste deeltje van zijn ziel bijlicht.

Als je dan een instrumentale, klassieke plaat krijgt opgediend dan is het even slikken en maakt dat die verwachtingen niet waar. Sterker nog, wat is de meerwaarde van de naam Keaton Henson bij zo'n album?

Ik vind het allemaal toch wel erg fijn, met Healah Dancing als uitschieter.

Een vreemde instapper kennelijk, maar deze kwam voorbij op Spotify en trok de aandacht. Fijne ambiance, al is het nergens zo vernieuwend als de grootmeesters waar deze plaat op gebaseerd is. Hoeft ook niet.