Sergio Mendes - Magic (2014)

Pianovirtuoos Sergio Mendes is al jaren goed bezig in de muziekindustrie. Nu alweer 73 jaar oud en nog steeds komen er platen van zijn hand uit. Mede door de Black Eyed Peas is zijn succes ook weer recent en is hij een beetje de Santana-weg ingeslagen. Albums maken en uitbrengen met behulp van allerhande bekende artiesten. Het op Okeh Jazz uitkomende Magic is daar geen uitzondering in. Sergio Mendes wordt ook hier bijgestaan door een leger aan features.

Al deze topartiesten uitnodigen betekent niet automatisch succes, al zullen namen als Carlinhos Brown, John Legend, Seu Jorge en Gracinha Leporace dat wel moeten opbouwen. Opener One Nation belooft wat goeds en had zomaar een WK-hit kunnen zijn. Nummer is lekker voor de soca en swingt goed. In verhouding is het modernere en dance/house achtige My My My My Love met Cody Wise echt een stuk slechter. John Legend tilt in het romantische Don’t Say Goodbye het niveau gelukkig weer omhoog. Het subtiele pianospel van Mendes valt hier ook op.
Sou Eu wil swingen, maar komt helaas nooit ergens echt los en het romantische When I Fell in Love kabbelt rustig voort. De kwaliteitswisselingen is dus nog steeds groot. Nummer per nummer is het weer kijken wat het ons brengt. Meu Rio is bijvoorbeeld weer erg matig en dat komt vooral door de zeer matige zangeres Maria Gadu. Het rustige Magic is dan wel weer mooi en het carnavaleske Samba de Roda haalt de swing weer omhoog. Hierna zakt het niveau weer met de weinig boeiende songs Atlantica, Olha a Rua en Hidden Waters. Het album sluit dan af met het aardig swingende Simbora.
Al met al is Magic als geheel album niet constant genoeg om goed te noemen. Soms klinkt het zelfs een beetje als knip-en-plak-werk. Vrienden uitnodigen op je plaat zorgt dus niet automatisch voor een succesvol album, maar meestal wel voor een aantal aantrekkelijke losse nummers.

(bron: Opus de Soul)