Panopticon - Roads to the North (2014)

Where Mountains Pierce the Sky is in ieder geval erg goed. Verder is de The Long Road-trilogie ook sterk, leuk country-sfeertje ook op dat eerste nummer.

Fraai dit, hoor! Niet zomaar standaard black metal, maar ik kende de band al wel, en dat had ik dan ook niet verwacht. Af en toe zelfs een vleugje country, de 'The Long Road'-trilogie zou uitstekend fungeren als filmmuziek.

Hakt er eens stevig in, om daarna weer te zalven. Dit zal nog wat meer tijd nodig hebben om echt onder de huid te kruipen, maar het zit er wel in!

Roads To The North is een plaat om helemaal in te verdwijnen. Overweldigende ervaring. Daar kan ik me wel even op stuk bijten.

Vooral gitaar en drums (bassdrum ) klinken wat digitaal. Alof Panopticon niet tevreden was met het studiogeluid en in een bewerkingsprogramma gewoon maar wat frequencies omhoog geschroeft heeft. Hmmm. Verder wel een paar leuke ideetjes met die bluegrass enzo.

Dit is een heerlijk werkje. Het gaat eigenlijk verder waar de voorganger geëindigd is. Heerlijke black metal afgewisseld met bluegrass. Het geluid klinkt hier en daar wat vlak, dat vond ik op de vorige plaat beter in balans. Het doet echter niet af dat het een fijn plaatje blijft om naar te luisteren.