Ritchie Valens - Ritchie Valens (1959)

3 februari 1959, North Dakota USA, 3 geweldig getalenteerde r&r-artiesten komen bij een vliegtuigongeluk om het leven. Naast (de bekendste) Buddy Holy en Big Bopper, was Ritchie Valens de jongste: slechts 17 jaar. Zoveel talent (zie bovenstaand de nummers die hij toen al op z'n naam had staan) zo vel te vroeg van ons heen gegaan...

Heerlijk enthousiaste rock 'n rollplaat; de jeugd en het plezier van Ritchie Valens klinken er duidelijk in door. Heel erg tragisch, die vliegtuigcrash. Deze man was toen slechts 17 (niet eens volwassen, nota bene), en een gouden toekomst lachte hem tegemoet. Maar zulke dingen gebeuren nu eenmaal, is de trieste waarheid..

Gelukkig blijft Valens' nalatenschap bestaan, waardoor we nog steeds kunnen genieten van zijn liedjes. Die klinken misschien erg simplistisch maar, zoals reeds eerder gezegd, het wordt allemaal zo enthousiast gebracht, gewoonweg onweerstaanbaar.

4 sterren

En toch, als je die hoes bekijkt zou je niet zeggen dat ie pas 17 was, hij lijkt een stuk ouder op die foto. Tragisch lot.

Tja, the day the music died, blijft tragisch en de vraag 'wat als' (die we bij veel artiesten kunnen stellen) blijft altijd aan hem hangen. 17 jaar en dan zo'n debuutplaat afleveren, had raar moeten lopen had hij niet nog een paar interessante platen opgeleverd; zeker met zijn Mexicaanse invloeden i.c.m. met die onbevangenheid.

Maar ja, deze plaat is er wel. Belangrijk om af en toe onder de aandacht te brengen.

Mijn eerste aanraking met Ritchie Valens was door het nummer "Donna" dat mijn vader best vaak draaide en daarna de film over zijn tragische dood. Ondanks dat het album wat oubollig is, kan de muziek van Valens mij best bekoren. Een opzwepend gebeuren. Muzikaal was de man zeker. The Day Music the Died 4*

1. That's My Little Suzy (1:52) --- 3,5
2. In a Turkish Town (2:16) --- 3,0
3. Come On, Let's Go (2:03) --- 4,0
4. Donna (2:30) --- 5,0
5. Bony-Moronie (2:46) --- 3,0
6. Ooh, My Head (1:51) --- 3,0
7. La Bamba (2:08) --- 4,0
8. Bluebirds over the Mountain (1:45) --- 3,5
9. Hi Tone (2:07) --- 4,0
10. Framed (2:12) --- 3,0
11. We Belong Together (1:56) --- 4,0
12. Dooby Dooby Wah (1:56) --- 3,5

Die van mij heeft een andere volgorde, zelfde hoes
1 la bamba
2 donna
3 come on lets go
enz...

Oubollig lees ik hier, mja, je moet het ook in die tijdsgeest zien. Het potentieel, het talent spat ervan vanaf, dat zeker. Los Lobos heeft zijn legende toch wat levend gehouden. Tragisch lot, deze jongen.