Bertrand Burgalat - The Sssound of Mmmusic (2000)

Corsicaanse romantiek

Bertrand Burgalat is een ongelofelijke creatieveling. Als je zijn plaat The sssound of mmmusic luistert, spat die creativiteit er tenminste vanaf. Deze Corsicaan werkt voornamelijk op de achtergrond. Hij heeft gewerkt met onder meer Soul II Soul, Jamiroquai en Depeche Mode. Verder zong hij op een remix van Sexy boy van Air en tourde met Air als bassist.

Met zijn debuutplaat The sssound ot mmmusic kwam hij in 2000 uit zijn schulp. En gelukkig maar. Want wat is dat een fijne plaat. Romantisch, rustig, dromerig, lounge-achtige electro-pop. De sfeer van de plaat doet sterk denken aan Moon safari van Air, nog zo’n Franse electronica-band. Ik vind het zelfs moeilijk om te zeggen welk van beide platen ik beter vind. Misschien is The sssound of mmmusic net iets te gelijkmatig, waardoor het minder verrassend is. Maar het kan ook zijn dat ik niet zo verrast ben omdat ik die sound al van Air ken. Wel maakt de muziek van Burgalat een wat fijnzinniger indruk en is het wat minder zwaar aangezet en minder pathetisch als dat van Air. Vergeleken met Burgalat is Air toch een beetje van dik hout...

De meeste nummers op de plaat zijn instrumentaal. Op een enkel nummer wordt gezongen, zoals opMa rencontre. Bertrand zingt daarop zachtjes en heel sfeervol. Het lome tempo en dito percussie van het liedje doet zelfs een beetje denken aan de Franse protestzanger George Moustaki, die eind jaren zestig opkwam. Het kabbelende liedje krijgt over de helft een geestige draai als een supervalse sax-solo wordt ingezet.

Burgalat schurkt met de plaat tegen de jaren zestig aan. Daardoor ontstaat een fijne combinatie van warme pop en frisse electronica. Overigens – en daarin is Burgalat echt sterker dan Air – trekt hij niet alleen computers en keyboards uit de kast. Diezelfde warme, poppy sfeer kan hij ook met “echte” instrumenten creëren. Op Chaque jour speelt hij akoestisch gitaar, op L’observatoire is het intro fluit te horen en wordt ook electrisch gitaar gespeeld en het prachtige Le pays imaginaire sluit zelfs heel fraai af met strijkers.

Dat maakt deze plaat toch wel heel bijzonder. Burgalat heeft veel in huis: hij verwerkt veel stijlen en invloeden en hij combineert op een heel natuurlijke manier electronica en akoestische instrumenten. Toch nog maar eens Moon safari gaan luisteren om zeker te zijn dat die plaat overeind blijft nu ik deze Franse meester ken.

mmmmm heel goed beschreven prachtalbum inderdaad

Dit gaat inderdaad een stapje verder dan Moon Safari, maar dat hoeft niet iedereen te weten

Op vinyl wel een iets andere tracklist, beginnend met TSOM en OK Skorpios en vervolgens het werkelijk briljante Aux Cyclades Electronique.

Die '60 feel zit er zeker in, mede door die goede oude bass die hier wordt gebruikt. Doet me qua sfeer ook aan die franse sfeer denken.
In Zuid-Frankrijk wat niksdoen , lavendelvelden doorlopen, wat Pastis drinken aan een terras , vervolgens een frisse duik in de zee.

Ik had deze cd meteen gekocht toen die uit was op goed geluk.
Het was die hoes die me fascineerde, die voorhoes die m'n ogen naar het plafond van de winkel deed staren ( die zeker aan een poetsbeurt nood had ). Bertand die wat ligt the relexen op een Corsicaans strand, die titel ook " the sssound of mmmusic" en dat schepsel op de achtergrond die wezenloos zit te staren naar wat hopen steen. Vergis je niet, naar stenen kijken kan je hele wereld omgooien qua gedachtegang in dit leven.

Niet meteen verkocht, hier moet je toch wat tijd instoppen vind ik.
Niet zomaar luisteren maar laat het z'n gang gaan zoals die franse cool breeze dat ook doet. (ok goed , toen luisterde ik ook minder muziek. Nu zou dit wsl sneller in me rijpen. )
Maar vreemd genoeg is dit album bijna een van de enige die ik nu nog altijd geregeld draai. Dit is gewoon zo kwalitatief hoogstaand , veelzijdig, natuurheidsgetrouw, de macht om vele stijlen te bedwingen.

Wel heeft m'n ceedeetje een volledig andere afspeellijst.

Ik geef deze mee want die andere versie dus die die hierop staat is niet zo goed vind ik qua opbouw. Het bevat nummers die niks maar dan ook niks toevoegen aan het geheel.
Want dit moet in z'n geheel beluisterd worden.

1. Pas perdus
2. TSOM
3. Aux Cyclades Electronique
4. Ma rencontre
5. Ile de Beton
6. Attention Ammante
7. Chaque jour
8. 14H
9. Nonza
10. Ok Skorpios
11. Gris Métal
12. Des Yeux Roses
13. L' Obeservatoire
14. Le Pays Imaginaire
15. Coeur Inapaisé

Ik dank u.

Haha, inderdaad

Dit is echt het beste pop/electronica-album dat ik ken!