Keane - Keane (1981)

De gebroeders Keane begonnen als 12 jarigen aan hun carriére. Eerst bubblegum-pop, toen discussie en daarna hardrock.

Je zou verwachten dat dat slecht uitpakt. Maar de band die gebroeders op zich heen verzamelden om twee Keane-platen uit te brengen is een erg goede band. Tom Keane is de drummer, en wow wat een lekker hard en agressief spel speelt hij.

John Keane speelt de toetsen en heeft een lekker rauwe, volwassen stem (hij is pas 18 hier). Het duo wordt aangevuld met gitarist Mark Moulin en bassist Mike Millwood.

Dit is echt een aanbeveling voor liefhebbers van de stevigere AOR, denk daarbij aan REO Speedwagon, Foreigner, Toto maar ook Frampton of Y&T, om maar wat te noemen.

Ik ben echt nog steeds verbaasd, hoe ontzettend goed en stevig en ook melodieus deze plaat is.

Zo zo Ozric, je bent fanatiek bezig.
Je bent zelfs in haarvaten van de aor/westcoast belandt, maar dit album en de opvolger zijn uitstekende platen die zich aan het betere werk van Toto kunnen meten.

Twee waanzinnige platen inderdaad.

Solo kunnen ze er ook wat van, die twee. Er staat alleen nog niets op Musicmeter. Dus er is een hoop werk te doen.

Deze plaat kan lekker hard door de speakers. Ik vind de drumpartijen echt sick!