Toyah - Prostitute (1988)

Zo commercieel het album hiervoor was, zo alternatief is 'Prostitute'. Toyah slaat radicaal een andere richting uit met dit album. Behoorlijk experimenteel, industrieel, psychedelisch en ook weinig toegankelijk. Op 1 nummer na. Op 'Falling to Earth' zingt Toyah erg doordringend en met overtuiging. Wat de rest betreft is Toyah radicaal en zet ze op kille wijze een ongemakkelijk album neer. Toch mede te danken aan o.m. de extreem grillige sferen van 'Jazzsingers in the trees' en 'Dreamhome' doen je toch weer ouderwets huiveren. Een bijna gevoelloos en kil album, maar het raakt.

.......ik vond deze toen best kicke. En vandaag maar eens de vinyl uit de kast getrokken. Het is best heftig allemaal, maar met het ongemakkelijke wat ik voorheen benadrukte sla ik toch echt de spijker op de kop. 'Falling to Earth' blijft heel mooi en 'Jazzsingers in the Trees ook is nog altijd wel heftig. De rest is best kicke, nog altijd, maar voor luistergemak is het niet (meer) uitnodigend.
Bizar album, dat wel, maar zit nu met een vorm van neuroses te shaken hier. Je moet het haar nageven: aan originaliteit ontbreekt het niet op dit album.

Deze plaat vandaag op vinyl gevonden.
Geen makkelijke, maar prachtige experimentele plaat. De nummers lopen in elkaar over en zitten vol met geluiden overal vandaan getrokken.
Toyah heeft destijds iets heel anders uit gebracht dan wat we van deze dame kennen.
Fijn deze in de collectie te hebben. Erg leuke plaat

Even een side-weetje:
Toyah en gitaarvirtuoos Robert Fripp (King Crimson) vonden elkaar midden jaren tachtig en stapten in het huwelijksbootje to live happily ever after.
Dit stootte tegen het zere been van vooral de Robert Frip-fans. En als ik de beklagingen van die fans zou samenvatten dan kan de volgende vraag, van de fans, als volgt worden geconcludeerd: 'Hoe is het mogelijk dat zo'n intellectueel talent is gevallen voor een dom wicht als Toyah?'
Ik kan me de pijn, toen van Toyah, voorstellen: Toyah is verliefd, houdt van hem, maar de wereld spuugt op haar omdat die vindt dat ze hem niet verdient.
Toyah was hier furieus over, ze wist niet wat ze meemaakte. En hoezeer het haar heeft geraakt mag ook blijken. want het antwoord dat ze hierop te bieden had was de dikke middelvinger via deze plaat, Prostitute.
Het verklaart dus het één en ander aangaande het zo ongebruikelijke, om na een commerciële periode (dat het er soms vanaf droop) plots met een experimenteel ongemakkelijk album als dit te komen