Be Forest - Earthbeat (2014)

Be Forest moet geplaatst worden in de hoek van dreampop en shoegaze. Dit album is meer pop dan rock, dus dreampop lijkt het meest op zijn plaats, al doe je de muziek daar erg mee tekort. Dit album bevat de nodige invloeden uit wereldmuziek: Trommels, fluiten en meer van dat moois. Erg 'basic' instrumenten dus. Het creëert een sound die perfect past bij de albumtitel Earthbeat. Het is alsof Be Forest de eenvoud van de natuur in hun muziek heeft proberen te vangen en het ‘ritme van de aarde’ in hun muziek laat weerklinken.

Totem is een korte instrumental in de stijl van The xx’ Intro. Het zijn met name de drums die dit nummer (en vervolgens ook de rest van het album) een heel eigen karakter geven. Het maakt meteen duidelijk dat dit geen gewone dreampop is. Vanaf het tweede nummer gaat de zangeres meedoen. Haar zachte, zoete stem is dan weer wél erg typerend voor de standaard dreampopband. Toch zijn Captured Heart en Lost Boy verre van standaard door de warme en bijzondere instrumentatie, waaronder een vrij dominante panfluit in Captured Heart. Bovendien leunen deze nummers op ontzettend sterke popmelodieën.

De eerste drie nummers zijn onderscheidend en hebben melodieus genoeg te bieden. Ghost Dance diept de bijzondere sound nog wat verder uit, maar is al wat minder spannend. Daarna wordt de muziek wat simpeler en neemt de spanning verder af. Voor een liefhebber van het genre blijft er hoe dan ook mooie muziek over, al is het speciale er wel grotendeels vanaf. Gelukkig komt de band nog een keer sterk terug met Colours.

Dit album bevat mooie dreampop, waarin een belangrijke rol is weggelegd voor de percussie. Samen met het originele instrumentarium zorgt die voor een bijzonder en warm geluid. Earthbeat is een dromerig album, gedragen door het ritme van de aarde. Mocht je geen flauw idee hebben hoe dat zou moeten klinken dan moet je beslist eens naar dit album luisteren. Be Forest leert het je.

Het album klinkt anders als voorganger 'Cold'. Het valt me moeilijk het veschil onder woorden te brengen. Wat meer electronisch en soms wat minder dromerig heb ik het idee. Zoals hierboven al opgemerkt speelt de percussie een belangrijke(r) rol. Hoe dan ook, het is in elk geval geen beter album dan het debuut want het weet mijn aandacht iets minder vast te houden en daarom verlaag ik van 4 naar 3,5*. Favo is Colours.