Agnieszka Swita, de zangeres die al twee Alchemy-platen om zeep heeft weten te helpen met haar vreselijke stemgeluid en dito accent, heeft nu een solo-album uit. Er zal wellicht een markt voor zijn, maar ik vind het werkelijk niet om aan te horen. De muziek klinkt weer erg theatraal en niet bijster origineel en vijftig minuten Swita zonder de afwisseling met andere vocalisten is veel te veel van het goede. Daarnaast is het me echt een raadsel waarom iemand met zo'n rotaccent niet gewoon in het Pools zingt, want veel potten in de Engelstalige markt zal ze hier toch ook niet mee breken.