Gorefest - Soul Survivor (1996)

Jammer dat je een paar albums na het geweldige Mindloss met zulke bagger aan komt zetten.Triest,diep triest.

Bagger???? dit is toch een geweldig goede plaat, OK het is een wat andere stijl dan op de eerste platen, maar daarom zeker niet minder van kwaliteit. Soulsurvivor is meer Death 'n roll ipv grind achtige deathmetal. Deze plaat is iig wel een stuk unieker dan de eerste twee platen.

Heerlijke plaat!!! Knalt, rockt, swingt!!!

Freedom is inderdaad een voor Gorefest begrippen swingend nummertje klinkt de rest net zo?

Er staan nog wel wat meer uptempo nummers op zoals Freedom. Maar het is ook veel midtempo, geen death metal meer. Maar death & roll zoals ze dat dan noemen. Verder een prima album.

Met Freedom heb je wel gelijk het meest pakkende nummer van het album te pakken en het is er eentje die in je kop blijft zitten. Voor de rest speelt de band het album iets terughoudender vol in een stijl, die voor Death Metal begrippen typisch een gevalletje van net niet is. Eerlijk is eerlijk, deze plaat is wel origineel te noemen.

Destijds zeker een gewaagde stap voor Gorefest. Erase vond ik wat teleurstellend. Maar deze plaat is best okay. Hoewel ik hem niet heel vaak draai of zo.

Vooral het titelnummer kent een lekker loopje.

Gewoon wel een lekkere plaat dit. In Electric poet hoor ik toch even een stukje Pink Floyd/ Dogs terug. Dragon man hoor ik het liefste.3,5ster.

Dit was het eerste album van Gorefest dat ik beluisterde en het beviel me gelijk goed. Mooi die combinatie van gitaarmelodien en de brute zang. Het neigt wel wat naar gewone hardrock, maar is nog steeds flink heavy en bovendien muzikaal.
Hierna Chapter 13 en Erase beluisterd - die vind ik minder. Ik heb dus precies de omgekeerde mening dan de gemiddelde Gorefest fan...

Zojuist na heel lang niet naar dit schijfje geluisterd te hebben weer eens opgelegd. En potverdikke, wat een fijn album is dit!
Destijds was het mijn kennismaking met Gorefest, dus een hang naar hun roemrijke death metal verleden heb ik nooit gehad. Ik vond dit dan ook dik in orde.
Toch hoor ik nu, al die jaren later, veel meer in deze plaat dan toen.
De jaren zeventig waren ongegeneerd rond in de songs met in de basis vooral groovy hardrock met prachtige gitaarmelodieën en harmonieën, die de band hier produceert. De zang is misschien een punt van discussie, maar ik vind het goed werken. Het orgeltje wordt mooi ingezet en er wordt knap en uit het hart gemusiceerd. Met death metal heeft het inderdaad eigenlijk niks meer te maken, maar met goede en smaakvolle muziek zeker wel!