Vashti Bunyan - Heartleap (2014)

Opener Across the Water en Holy Smoke zijn al te beluisteren. Vooral Holy Smoke is een schitterend nummer, wat er voor zorgt dat ik reikhalzend uitkijk naar deze plaat. En wat een goede albumcover weer, Vashti houdt duidelijk van dieren.

Volgens betrouwbare bron is dit album het beste wat ze ooit gemaakt heeft.

Wauw! Wist niet dat ze met een nieuwe plaat kwam. Geweldig nieuws.

Meer van hetzelfde, dat wel maar het blijft fijne, dromerige muziek.

Dromerig is het juiste woord, ik heb hem nu een keer gehoord en herinner me er helemaal niets van.. in een waas langsgetrokken... dadelijk nog maar eens draaien.

De eerste plaat van Vashti Bunyan uit 1970 vond ik geweldig en heb ik in mijn top 10 staan. Ook over Some things just stick in your mind, met oude opnames van eind jaren '60 , was ik erg enthousiast. Maar haar comeback uit 2005 Lookaftering deed mij weinig en vond ik nogal saai.

Toch keek ik wel met spanning uit naar haar nieuwe. De enige reden daarvan was eigenlijk een nummer uit 2010, Flower & The Lion, van de soundtrack van Wretches & Jabberers, waar ze plotseling bijna weer als vroeger klonk.

Maar helaas, Heartleap zet weer de lijn van Lookaftering voort en is zo mogelijk nog saaier. Geen enkele zangstem gaat vooruit met het verstrijken der jaren en Vashti is daarop natuurlijk geen uitzondering. Haar intieme fluisterende stem zoals we die kennen van eind jaren '60 klinkt nu nogal hijgerig alsof ze steeds naar adem snakt. Dat zou enigszins gecompenseerd kunnen worden met goede composities, maar daarvan staat er helaas geen enkele op Heartleap. De cd gaat je ene oor in en je ander oor uit zonder dat er ook maar een nummer beklijft. Alles is even monotoon en zonder melodie.

Ik heb begrepen dat Vashti heeft aangekondigd dat dit haar laatste plaat is en daar mogen we wel blij mee zijn. Zo wordt een klassiek debuut in ieder geval niet ontkracht door een hoop mediocre werk op latere leeftijd.

De hoes is trouwens wel weer mooi.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Vashti Bunyan - Heartleap - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De Britse folkzangeres Vashti Bunyan debuteerde in 1970 met Just Another Diamond Day. De plaat werd geproduceerd door topproducer Joe Boyd, die op dat moment onder andere had gewerkt met Nick Drake en Fairport Convention en gearrangeerd door Robert Kirby, die ook had gewerkt met Nick Drake, wat bijdroeg aan de hoge verwachtingen met betrekking tot de plaat.

Just Another Diamond Day was het debuut van Vashti Bunyan, maar leek ook lange tijd haar zwanenzang te worden. De zangeres die was binnengehaald als de nieuwe Joni Mitchell maakte de te hooggespannen verwachtingen niet waar en de plaat flopte genadeloos. Vrij snel na de release van de plaat koos Vashti Bunyan voor het moederschap en verdween ze uit beeld.

Pas 30 jaar later keerde de aandacht voor de pastorale folksongs op haar al lang vergeten debuut terug. De nieuwe folkbeweging was bijzonder gecharmeerd van de ingetogen folksongs van Vashti Bunyan en Just Another Diamond Day werd opeens een inspiratiebron voor velen en toch nog het meesterwerk dat in 1970 bijna niemand er in gehoord had.

Het bood Vashti Bunyan de kans om terug te keren in de muziek. Eerst op een samen met het hippe Animal Collective gemaakte EP en later met het in 2005 verschenen Lookaftering, dat Just Another Diamond Day ruim 35 jaar na de release alsnog van een niet meer verwachte opvolger voorzag.

Inmiddels zijn we weer 9 jaar verder en levert Vashti Bunyan naar eigen zeggen haar laatste plaat af. Niet omdat ze te oud is (ze is ‘pas’ 70) maar omdat ze alles gezegd heeft wat ze wil zeggen. Vashti Bunyan maakt zich er niet makkelijk van af, want ze heeft jaren aan Heartleap gewerkt. Dat is te horen, want het is een bijzonder mooie plaat geworden.

Heartleap bevat voornamelijk bijzonder intieme songs. De instrumentatie is spaarzaam en bestaat vooral uit gitaar, piano en strijkers. Het is een instrumentatie die zich gedienstig opstelt, want op Heartleap draait alles om de prachtige stem van Vashti Bunyan. Het is een stem die vooral goed tot zijn recht komt in wat pastorale songs en deze zijn dan ook volop te vinden op Heartleap.

Heartleap bevat een aantal gastbijdragen (onder andere van Devendra Banhart die haar tien jaar geleden weer op de kaart zette), maar het grootste deel van de plaat is door Vashti Bunyan zelf in elkaar geknutseld. De Britse folkzangeres heeft dat op bijzonder smaakvolle wijze gedaan.

De spaarzame instrumentatie is uitermate trefzeker en past steeds perfect bij de prachtige vocalen. Vashti Bunyan hield haar songs en muziek altijd al klein, maar zo fragiel als op Heartleap heb ik haar nog niet gehoord. Heartleap is hierdoor een plaat die vraagt om maximale aandacht. Ieder bijgeluid kan de breekbare folksongs van Vashti Bunyan verstoren en dat is echt het laatste wat je wilt.

Of Heartleap echt de laatste plaat is van Vashti Bunyan zal de tijd moeten leren, niets is immers zo veranderlijk als de mens, maar als het haar laatste plaat is, is het een slotakkoord waarop Vashti Bunyan trots kan zijn. Erwin Zijleman

Vernieuwend is het niet maar oh wat is het mooi. Prachtige gelaagd groen thee folk die meer in het verlengde van haar legendarische debuut plaat ligt dan haar vorige plaat. Morgen eindelijk live zien op crossing border.

Bij mij blijft de echte betovering uit. De instrumentatie vind ik prachtig, maar het stemgeluid van Vashti Bunyan komt niet echt bij me over. Ook vind ik de liedjes nogal eenvormig, zodat ik snel verveeld raak. Misschien straks, als het weer wat kouder wordt, opnieuw proberen.
Haar eerste album vind ik wel wat beter, al gaat ook daar haar stem mij op den duur tegenstaan. Wel een mooie cover, om positief te eindigen.