Benjamin Herman featuring Daniël von Piekartz - Trouble (2014)

Onze bekendste jazz-saxophonist blijft maar bezig. Tijdens North Sea Jazz 2014 is Benjamin Herman weer met een nieuw album op de proppen gekomen, dit keer met onbekende pianist-zanger Daniel von Piekartz, en dat is al weer zijn tweede van dit jaar. En dan tellen we de samenwerkingen van Herman op bijvoorbeeld de nieuwe van Typhoon nog niet eens mee! Maar Trouble is een bijzondere: een zwoele en bijzonder sfeervolle vocal-jazz plaat, die vaak associaties oproept aan Chet Baker.

De zang van Daniel von Piekartz valt meteen op. Van een hoog, bijna vrouwelijke stemgeluid weet hij achteloos terug te vallen naar zwaarder en rokeriger stemgeluid. Waarom hebben we in godsnaam nog niet eerder van hem gehoord? Maar ook zijn levendige, bijna eclectische piano-spel imponeert. En dat indrukwekkende spel houdt hij het hele album vol. En Benjamin Herman? Die doet het ook waanzinnig, maar dat weten we ondertussen wel van hem. Op sublieme wijze weet hij het fijne spel van von Piekartz aan elkaar te rijgen met zijn ragfijne saxofoon-spel. Meestal doen ze dat down-tempo, bijvoorbeeld op de openingsnummers A Slow Hot Wind en Smoke Dreams Are True. Trouble is dan ook vooral een album voor op een sombere herfstdag, maar heel soms gaat het tempo wel wat omhoog. Op Curacao krijgt Herman een glansrol, en horen we de meest instrumentale track, en titelnummer Trouble is lekker funky en is precies wat we op de plaat nodig hebben. Maar het meest indrukwekkend zijn wellicht de covers aan het eind. James Shelton's Lilac Wine (je weet wel, die Jeff Buckley ook heeft gedaan) is de perfecte cover voor dit album. Maar ook de Yusef Lateef klassieker Love Theme From Spartacus roept een en al nostalgie op.

Trouble is een geslaagde vocale jazz plaat geworden, met af en toe een mooie instrumentaal intermezzo. We hebben Benjamin Herman wel eens vaker aan zo'n plaat horen bijdragen, maar dit keer is het echt een plaat in zijn eigen stijl geworden. En tel daar de ontzettend verrassende glansrol van Daniel von Piekartz bij op, en we hebben hier serieus misschien wel Benjamin Herman zijn beste werk te pakken. Een absolute aanrader, zeker als je deze op de juiste momenten zal opzetten.
Pat-sounds: Album Benjamin Herman - Trouble (2014) - pat-sounds.blogspot.nl

Wat een heerlijke soundtrack voor zomerese omstandigheden.

Benjamin Herman is zonder twijfel één van de hardst werkende mensen in de Nederlandse muziekindustrie. Het leuke aan Herman is ook dat hij veel verscheidenheid in zijn projecten heeft. Is het niet al feature, dan is het wel al leading act. Benjamin Herman zit duidelijk niet stil. Nu is er het album Trouble met het nog onbekende talent Daniël von Piekartz. Op deze plaat combineren ze covers met eigen geschreven materiaal. Herman voor de sax en von Piekartz voor piano en stem.

Deze combinatie resulteert in een album bestaande uit tien tracks in een bijzondere sfeer. Luisterend naar deze muziek doet je zon weer schijnen. Opener A Slow Hot Wind neemt ons meteen al aardig mee in de sound die ze creëren. Romantisch, zomers en warm. Lekker relaxed genieten van de prachtige muziek en de Chet Baker sound-a-like stem van Daniël von Piekartz. Een prachtige stem welteverstaan die moeiteloos lijkt te variëren tussen hoog en laag, tussen hard en zacht, tussen aanwezig en op de achtergrond. Ook Smoke Dreams Of You is net zo prachtig en ook Blue Velvet is fantastisch en houden de vibe goed vast.
Is het dan allemaal zo rustig als de drie openers en You Got Me On So Bad? Nee, dat is het zeker niet. Waar in de rustige nummers von Piekartz de hoofdrol speelt doet Benjamin Herman dat op de swingende songs. Ten beginne met Curacao en de titeltrack als absolute toppper. Maar dat zijn toch wel twee uitzonderingen op de regel. Verder zijn het stuk voor stuk prachtige vocal-jazz songs waarin Daniël von Piekartz prachtig de mogelijkheid krijgt zijn talent te tonen. Mooi is dan te vernoemen dat Herman uitstekend weet hoe hij zo’n talent moet laten shinen. Op covers als Love Them (from Spartacus) of juist op eigen materiaal. Luisterend naar deze plaat kan je alleen maar denken: Wat is dit een fijne muziek zeg!

(bron: Opus de Soul)