The Raveonettes - Pe'Ahi (2014)

Sinds een jaar of 12 heb ik een soort van fascinatie voor de muziek van de Raveonettes. Donkere romantiek verpakt in luchtige noise pop. Op iedere nieuwe plaat staan altijd wel een paar nummers die mij raken. Op Pe'Ahi is dat vooral Killer in the Streets, voor mij een van de beste tracks uit het oeuvre van de Raveonettes. Een pakkende melodielijn, de stem van Sharin Foo en een tekst die de verbeelding prikkelt. De ''noisy'' productie van deze plaat zal (opnieuw) niet ieders cup of thee zijn maar wanneer je daar doorheen kunt luisteren valt er genoeg te ontdekken en te genieten.

Kom op ddutch! Noisy productie?
Dit is hun gladste tot nu toe!
Ik dacht af en toe dat ik naar Garbage aan het luisteren was man.
Ik snap dat ze niet iedere keer dezelfde plaat willen uitbrengen, maar de productie van deze plaat past het duo niet. De liedjes zijn weer in orde, maar dit is verder hun rukste tot nu toe (Lust, Lust, Lust vind ik hun beste). Toch nog 3 sterren omdat het verder zo een kewle band is.

Degelijk album weer maar idd niet noisy eerder glad. De tijd van het geweldige Dead Sound hebben we waarschijnlijk gehad.

Ik vind de plaat juist een stuk noisier dan de vorige 3. Glad is een term die ik totaal niet passend vind bij deze muziek.

Het rauwe randje is er voor mij af, vergelijk maar eens met klik

Zulke nummers staan ook op dit album, luister maar eens naar het openingsnummer.

Bij momenten erg meeslepend. Blijft toch een leuke band.

Ik vond de vorige een beetje teleurstellend. Hier staan toch echt topnummers op. Zo'n nummer als Kill! en de eerste 4 nummers luister ik nog heel graag naar The Raveonettes.