Bob James & David Sanborn - Quartette Humaine (2013)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: Sony
-
You Better Not Go to College (7:15)
-
Geste Humain (7:48)
-
Sofia (5:31)
-
Follow Me (5:21)
-
My Old Flame (5:36)
-
Another Time, Another Place (6:43)
-
Montezuma (5:28)
-
Genevieve (5:38)
-
Deep in the Weeds (6:06)
1
geplaatst: 11 december 2023, 17:15 uur
Quartette Humaine is voor mij een voorbeeld van een zeer geslaagde samenwerking.
Een album dat mij nimmer verveeld, wat gezien de gekozen muzikanten ook niet heel verbazingwekkend is.
Bob James op alle toetsen, David Sanborn op alt en sopraan sax, de grote Steve Gadd op drums, James Genus bas.
Heel weinig opsmuk, gewoon vier mensen die in volle harmonie muziek maken.
Opening you better not go to college heeft een fantastisch door Gadd aangegeven ritme, Sanborn speelt een prima deuntje, de staande bas blijft voor mij altijd een feest voor het gehoor, kortom: prima opening
Geste humain is van de hand van Alice Soyer, een voor mij redelijk onbekende zangeres/toetsenist uit Frankrijk, over wie ik niet heel veel te weten ben gekomen. Het schijnt dat Bob James haar heeft benaderd met het verzoek dit nummer op te mogen nemen. Mevrouw Soyer, Bob James en Sanborn zouden elkaar ontmoet hebben tijdens het jazzfestival Wenen.
Sofia is een bijzonder ingetogen ballad van de hand van Sanborn en opgedragen aan zijn echtgenote.
Follow me, is geschreven door Bob James, waarin Bob een groot deel van het nummer min of meer hetzelfde deuntje speelt. Sanborn blaast er lekker doorheen en Steve Gadd leeft zich heerlijk uit. Lekker tempo nummertje (zeer geschikt tijdens het hardlopen bijvoorbeeld).
My old flame is in 1934 geschreven door Arthur Johnston en Sam Coslow. Een jazz standard, onder andere uitgevoerd door Charlie Parker, Billie Holiday, Ella Fitzgerald en vele anderen.
Op dit album uiteraard een geheel instrumentale versie. Fijne brushes van Steve Gadd.
Another time, another place is weer van Sanborn, Montezuma van Bob James, Genevieve van Sanborn. Stuk voor stuk uitstekende jazzy nummers waar ik verder niet heel veel over kan melden.
Op het laatste nummer, deep in the weeds van Bob James, is de percussie van Javier Diaz. Samen met de drums van Gadd en de bas van Genus zorgt dat voor een lekkere afsluiter.
Op dit album is vooral Sanborn dominant aanwezig, maar ik heb sterk het idee dat ook met name Steve Gadd het bijzonder naar zijn zin heeft gehad.
Quartette Humaine is wat mij betreft een echt luisteralbum en geen “ achtergrondmuziekje”.
Het is zo’n album dat iedere keer dat ik het opzet weer beter wordt en nimmer saai is.
Nog even over de hoes: kunstwerkje van Bob James getiteld “Philosophy of flight”
Een album dat mij nimmer verveeld, wat gezien de gekozen muzikanten ook niet heel verbazingwekkend is.
Bob James op alle toetsen, David Sanborn op alt en sopraan sax, de grote Steve Gadd op drums, James Genus bas.
Heel weinig opsmuk, gewoon vier mensen die in volle harmonie muziek maken.
Opening you better not go to college heeft een fantastisch door Gadd aangegeven ritme, Sanborn speelt een prima deuntje, de staande bas blijft voor mij altijd een feest voor het gehoor, kortom: prima opening
Geste humain is van de hand van Alice Soyer, een voor mij redelijk onbekende zangeres/toetsenist uit Frankrijk, over wie ik niet heel veel te weten ben gekomen. Het schijnt dat Bob James haar heeft benaderd met het verzoek dit nummer op te mogen nemen. Mevrouw Soyer, Bob James en Sanborn zouden elkaar ontmoet hebben tijdens het jazzfestival Wenen.
Sofia is een bijzonder ingetogen ballad van de hand van Sanborn en opgedragen aan zijn echtgenote.
Follow me, is geschreven door Bob James, waarin Bob een groot deel van het nummer min of meer hetzelfde deuntje speelt. Sanborn blaast er lekker doorheen en Steve Gadd leeft zich heerlijk uit. Lekker tempo nummertje (zeer geschikt tijdens het hardlopen bijvoorbeeld).
My old flame is in 1934 geschreven door Arthur Johnston en Sam Coslow. Een jazz standard, onder andere uitgevoerd door Charlie Parker, Billie Holiday, Ella Fitzgerald en vele anderen.
Op dit album uiteraard een geheel instrumentale versie. Fijne brushes van Steve Gadd.
Another time, another place is weer van Sanborn, Montezuma van Bob James, Genevieve van Sanborn. Stuk voor stuk uitstekende jazzy nummers waar ik verder niet heel veel over kan melden.
Op het laatste nummer, deep in the weeds van Bob James, is de percussie van Javier Diaz. Samen met de drums van Gadd en de bas van Genus zorgt dat voor een lekkere afsluiter.
Op dit album is vooral Sanborn dominant aanwezig, maar ik heb sterk het idee dat ook met name Steve Gadd het bijzonder naar zijn zin heeft gehad.
Quartette Humaine is wat mij betreft een echt luisteralbum en geen “ achtergrondmuziekje”.
Het is zo’n album dat iedere keer dat ik het opzet weer beter wordt en nimmer saai is.
Nog even over de hoes: kunstwerkje van Bob James getiteld “Philosophy of flight”
* denotes required fields.
* denotes required fields.