Mahogany Rush - Strange Universe (1975)

Echt een heel goed hardrock album uit de jaren 70 van deze relatief onbekende gitarist.
Veel uptempo rockers en enkele wat langzamere nummers en zelfs een jazzy nummertje (once again) over een man en een vrouw die steeds maar weer ruzie maken.
Ook de hoes is prachtig artwork, een soort surealistisch schilderij van een andere wereld.
Het ietwat funky Dancing Lady en Tryin' Anyway met een bijna buitenaardse gitaarsound (ik weet niet hoe hij 't doet maar het is heel bijzonder) zijn m'n favorieten.

Dit is nou net één van de albums die ik niet heb van Mahogany Rush. Het feit dat MR, of eigenlijk Frank Marino & Mahogany Rush zo onbekend is in NL, komt denk ik omdat hij ( zeker in het begin ) als een zoveelste Jimi Hendrix-cloon gezien werd.
Maar hij kan zoveel meer; ong. een jaar geleden de dubbel-CD Real Live aangeschaft, en daar laat hij horen wat hij allemaal kan, en dat is niet gering.
In het bijgeleverde boekje is ook te lezen dat JH één van zijn inspiratiebronnen is geweest.
Wanneer komt FM nou eens naar Nederland ?

Helaas nooit meer. Frank Marino is gestopt met optreden. Hij heeft een aandoening die hem belet fatsoenlijk te kunnen optreden. Wat precies is onbekend. Erg jammer. Fantastische bij leven al legendarische gitarist. Dit 3e Mahogany Rush album is daar een schitterend voorbeeld van. Geweldige 70's hard-rock met de nodige Hendrix invloeden met toch een geheel eigen stijl.