Matt Kivel ‎ - Days of Being Wild (2014)

Een plaat die sterk doet denken aan de West-Coast sound van de vroege jaren '70. Maar dan anno nu. Het geluid valt te plaatsen tussen Wakin on a pretty daze van Kurt Vile en Morning Phase van Beck (en een vleugje Woods).

Dit album voelt als een warme, zonnige trip langs de kust bij Big Sur. Met afentoe een zuchtje wind.

Toch weer een aangename plaat van Kivel, hij doet niks nieuw maar wat hij doet klinkt goed. Bij een eerste beluistering klonk zijn stem wel wat dunnetjes maar uiteindelijk past die wonderwel bij de muziek, die overigens best wel gevarieerd genoeg klinkt.