Ik hoorde laatst een nummer van Shamir op een mixtape en dacht aanvankelijk dat het om een zangeres ging. Kennelijk is het dus een jonge, nogal androgyne klinkende (en uitziende) jongen. Muzikaal is het in ieder geval een fraai ep’tje: dreunende, soms chaotische en soms minimalistische, old school housebeats voorzien van fragile en soulvolle vocalen. Allemaal even lekker. Het laatste nummer is qua stijl trouwens totaal anders, een mooi lo-fi folknummer waarvan het me niet zou verbazen als het een cover zou zijn.
Veelbelovend talent voor de toekomst.