Gary Numan - The Fury (1985)

Persoonlijk vind ik dit 1 van de mindere Numan-platen. De singles "Call Out The Dogs", "Your Fascination" en "Miracles" klinken op zich goed, maar uiteindelijk bleek de gehele productie wat aan de krappe kant te zijn. Vooral de eentonig geprogrammeerde drums vervelen nu, en ik mis toch vooral de (bas-)gitaar, die slechts incidenteel eventjes voorbij komt. In die periode bracht Numan wel een aantal fantastische B-kanten uit (No Shelter, We Need It, The Fear, Anthem). Het album blijft typisch Numan, vooral dankzij de PPG Wave.

Je vergeet te melden dat I still remember toch echt wel goed is

Hij ziet er hier uit als een goochelaar.

This Disease had ook zo een nummer van Level 42 kunnen zijn. Dat basloopje, dat synthesizertje...

Dit is pas mijn 2e volledige album van Numan wat ik heb en beluister, en vind dit wat minder dan Telekon doe ik tegelijk met dit album kocht. Maar nog steeds erg fijn om naar te luisteren.

Het blijft wel muziek waar je zin in moet hebben vind ik. Specifiek stemgeluid en de muziek is ook niet echt vrolijk.

De zangeres die hem ondersteund op dit album vind ik eerder storend dan een toevoeging.

Ik ga toch eerst maar eens ouder werk opzoeken denk ik.

Net I Still Remember voor het eerst beluisterd. Fraaie track. Nooit verwacht ooit nog eens iets goed te vinden van de heer Numan, naast het uit 2017 afkomstige My Name is Ruin.