Muzikaal niet onaardig en je herkent ook enigszins de Spinvis-stijl. Zeker een muzikaal prachtig nummer als 'Lieverd' zou - indien gezongen door Spinvis - een topnummer zijn. Echter, de stem van Simon Vinkenoog verpest veel. Vinkenoog maakt aardige gedichten, maar alleen zijn stem vind ik nogal irritant en zeker niet geschikt voor muziek. Behalve 'Lieverd' is 'The Flying Dutchman' een redelijk goed nummer. Dat komt ook door het gebruik van een vocoder waardoor het vocale ermee door kan en het combo er spinvis-achtige muziek bij maakt. Ook Talatta (uit: Het Sienjaal) is wel redelijk. Vanwege het combo toch nog: 2,5*
Ik vind dit eigenlijk heel erg leuk. Ik heb ook geheel geen moeite met de stem van Vinkenoog, ik vind m zelfs best prettig. Maar vooral de muziek vind ik erg goed. Die zit knap in elkaar en is vooral erg spontaan, en heeft dus niet het geforceerde van het achteraf toch enigszins tegenvallende Dagen van Gras/Stro. Want juist die ongeremdheid is wat ik leuk vind aan Spinvis.
Ach we kennen Spinvis toch wel. Doet lekker waar hij zelf zin in heeft. Dat is ook de reden waarom hij de Popprijs in 2006 won. Laat hem lekker zo doorgaan. 4,0.
Ik was laatst op een speciale gelegenheid vanwege het 80-jarige bestaan op Aarde van Vinkenoog.
Was erg leuk, met improvisatie Jazz muzikantengroep Bo's Art trio.
Daarna maar gelijk dit album geluisterd,, en dat was zeker de moeite waard^^
lekkere gekke sfeer en eigenwijze poezie.
ik zeg ja!
Ik vond zijn eerste gedichtenbundel anders wel behoorlijk deprimerend. Ik kreeg het idee dat die man een paar jaar later wel een einde aan zijn leven zou maken, maar blijkbaar leeft hij nog steeds. Had ik niet verwacht, zelfs Ian Curtis zou er spontaan zwaarmoedig van worden (als hij dat nog niet was, je snapt wat ik bedoel).
Al wat beweegt zal in beweging blijven
er op en of eronder een keuze is er niet
niets dat beklijft en alles zal verdwijnen
je leven een vuurwerk of niet
Simon Vinkenoog
Simon heeft vast een leven met vuurwerk, al is het maar in opgerolde vorm. Hij wordt binnenkort tachtig en bij die gelegenheid komt er een boekje uit: Am*dam-Madmaster.
Ik heb een beetje een probleem met dit album. Laat het duidelijk zijn dat ik dit een heel originele en creatieve samenwerking vind, maar het heeft nogal wat negatieve punten:
- Volgens mij past dit beter in een liveshow dan op een muziekdrager: Spinvis met band aan het freaken op allerlei instrumenten, Vinkenoog zwetend als een buffel en zijn mimiek ook in de strijd gooiend...
- Hele fijne passages, zowel in muziek als tekst, worden afgewisseld met vervelende stukken.
- Spinvis doet lekker zijn zin, Vinkenoog doet lekker zijn zin. Niet altijd even goed op elkaar afgestemd dus.
Wat je, denk ik, dit album niet kunt verwijten, is dat het géén album is. 't Is niet zomaar poëzie van een vreemde oude man op muziek van een vreemde muzikant. Gek genoeg houden de nummers mekaar vast, hoe verschillend ze ook kunnen zijn (Talatta heeft bv. bijna niks gemeen met The Flying Dutchman).
Ik heb nooit last om deze helemaal uit te zitten, maar de hierboven aangehaalde punten zorgen er toch een beetje voor dat mijn enthousiasme getemperd wordt. 3,5*
Ja! Leuk!
Maar ik denk dat ik de enige ben die dat vind.
Waarom? Omdat ik op Oerol Spinvis heb zien freestylen zoals hij dat op deze CD ook doet, en wat doet 'ie dat goed, en wat is dat mooi. Daar deed hij het in zijn eentje, maar hier in samenwerking met Simon Vinkenoog, niet de beste dichter, maar wel een van de beste voordragers. Wat boeit hij hier. Het hoogtepunt is gewoon Ja! Ja! JA!
ik vinde Ritmebox EP echt super tof, maar ik kan dit niet eens afluisteren. Ik word niet mee op reis genomen, waar dat wel op het EP-tje gebeurde. Ik ben vooralsnog een beetje teleurgesteld.
Zeer prima plaat, evenals het latere Ritmebox.
Je moet wel van de dada-poëzie van Paul van Ostaijen houden..., waar Gnomendans en Talatta vandaan komen.
The Flying Dutchman is inderdaad magistraal mooi nummer en verder... blijft het Simon Vinkenoog die poëzie voordraagt en gaat het dus vooral over hippie-thematieken.
Dat Eric zelf niet zingt vind ik werkelijk een verademing. Zijn vaardigheden als producer en instrumenten-beheerser komen zó goed naar voren. Echt to-the-point, behorende bij de vrij lastige teksten. Knap!
Kortom: blijft een zeer sterk poëtisch project, samenwerking tussen toch wel twee grote kunstenaars uit twee verschillende disciplines. Niet iets om elke dag op te zetten, maar als je moment hebt ....