James Hunter - People Gonna Talk (2006)

Dit album was voor mij een aangename belevenis. Op een digitale manier werd ik terug naar de 60's gebeamd(?)
Herinneringen aan James Brown, Johnny Nash en last but not least, Sam Cooke kwamen constant naar boven.
James H. brengt, met veel respect naar de originals, zijn eigen nummers.
Te beluisteren door iedere muziek liefhebber welke een voorkeur heeft voor de originele soul, ska en aanverwante

Goede, lekker ouderwetse muziek. Maar vooral: wat een stem!

Was zeer onder de indruk van de man en zijn band bij Jools; schijnt dus straatzanger te zijn geweest ( busker) . Vond vooral zijn sound erg plezierig; warm en authentiek. Ga acher deze plaat aan; kan volgens mij niet tegenvallen.

Heel lekker maar met weinig houdbaarheid. Heb 'm een tijdje veel gedraaid maar begon al snel te vervelen. Het luchtje van Sam Cooke hangt er wel aan, maar de exitement die Cooke altijd in zijn muziek had is ver te zoeken.

Nu-soul die zo retro is dat het klinkt als 1965! Inclusief het mono-geluid! Fijne songs, niks hemelbestormends of vernieuwends en daarom fris!

Ik heb inmiddels 3 albums van James hunter aangeschaft; zijn 1e en de laatste 2. Tot nu toe vind ik dit de minste van de 3, maar toch wel heel erg lekkere muziek maakt deze mr. Hunter. Hij komt dit jaar op Moulin Blues dus ik dacht laat ik me maar eens in hem verdiepen. Voorlopig 3.5* voor People Gonna Talk

James Hunter laat op "People Gonna Talk" een retrogeluid horen dat prima past in deze tijd. De jaren 50 en 60 herleven op een frisse en eigentijdse manier. Vooral de stem van Hunter doet je denken aan de grote soulzangers uit het verleden, zoals een Sam Cooke. Daarnaast ziet de muziek heerlijk in elkaar en swingt van tijd tot tijd de pannen van het dak. "People Gonna Talk" luistert heerlijk weg, is een mooie hommage aan weleer en blijft met gemak overeind tussen het geweld van de hedendaagse muziek. Knappe prestatie van Hunter als je het mij vraagt.