Hank Woji - The Working Life (2014)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Hank Woji - The Working Life - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Nog geen jaar geleden stond op de zaterdag editie van deze BLOG een plaat van de uit Terlingua, Texas, afkomstige Hank Woji in de spotlights.

Holy Ghost Town werd in het e-mail bericht dat ik een paar weken eerder van Hank Woji ontving aangeprezen met de volgende mooie woorden: “Sounds like Woody & Arlo Guthrie, acoustic Bruce Springsteen, Pete Seeger, early Bob Dylan, Townes Van Zandt, Butch Hancock, Steve Earle, Guy Clarke, John Prine, Steve Forbert, early Eric Andersen, Lyle Lovett & Cat Stevens”. Er bleek werkelijk geen woord van gelogen.

Holy Ghost Town bleek immers een verbluffend mooie plaat, die bij mij Springsteen’s Nebraska uit de cd speler wist te verdringen. Een prestatie van formaat.

Hank Woji is helaas niet wereldberoemd geworden met het nog altijd werkelijk prachtige en bijzonder indrukwekkende Holy Ghost Town, maar duikt gelukkig al weer op met een nieuwe plaat, die dankzij crowdfunding tot stand kwam.

The Working Life is een conceptplaat over de werkende klasse in de Verenigde Staten en een stevige aanklacht tegen groeiende inkomensverschillen en verslechterende arbeidsomstandigheden in de Verenigde Staten na de financiële crisis.

Net als op Holy Ghost Town heeft Hank Woji ook op zijn nieuwe plaat weer de strijdlust van de protestzangers uit het verre verleden en koppelt hij deze strijdlust aan het schrijven van songs die zich kunnen meten met die van de allergrootsten.

The Working Life bevat een negental eigen songs en een viertal covers, waaronder Tracy Chapman’s Talkin’ Bout A Revolution”, een song van de Chileense protestzanger Victor Jara en Factory van Bruce Springsteen (afkomstig van Darkness Of The Edge Of Town).

Het zal niet de enige keer zijn dat de naam van Bruce Springsteen opduikt bij beluistering van The Working Life van Hank Woji, want ook de vijfde plaat van de singer-songwriter uit Terlingua, Texas, doet weer nadrukkelijk denken aan Springsteen’s meesterwerk Nebraska uit 1982.

The Working Life heeft een net wat soberder geluid dan het bij vlagen vol klinkende Holy Ghost Town, maar ook op de nieuwe plaat van Hank Woji klinkt de instrumentatie verzorgd en is deze uitermate trefzeker.

De authentiek klinkende instrumentatie wordt ook dit keer gecombineerd met vocalen die zich zeer nadrukkelijk opdringen en de geëngageerde boodschap van de plaat naar binnen rammen. Hank Woji klinkt als een rauwe versie van Springsteen, maar is op hetzelfde moment een subtiel zanger die ieder woord van zijn prachtige teksten het juiste gewicht weet mee te geven.

Ik heb The Working Life inmiddels een week of drie in huis en ben inmiddels net zo gehecht aan de plaat als aan Holy Ghost Town dat ik, zeker achteraf bezien, schaar onder de meest indrukwekkende rootsplaten van 2013.

Zeker in de Verenigde Staten is het aanbod van singer-songwriters in het rootsgenre ontzettend groot en is het aantal kansen voor ‘nieuwelingen’ beperkt. Hank Woji slaagt er voor de tweede keer op rij in om een plaat af te leveren die kan concurreren met het allerbeste dat momenteel in het genre wordt gemaakt en dat is ontzettend knap.

The Working Life is een fantastisch klinkende plaat met prima muzikanten, een geweldig zanger en songs van hoog niveau. Dat de plaat ook nog eens prachtige en behoorlijk indringende verhalen vertelt over het leven van de arbeidersklasse in de Verenigde Staten is een mooie bonus. Verplichte kost dus voor iedere liefhebber van dit genre. Erwin Zijleman

Lekker plaatje inderdaad. Ik vind het wel opvallend dat jou dit zo aan Nebraska doet denken. Nebraska is ook een van mijn favoriete platen aller tijden, dus die ken ik best wel goed zeg maar. Mij doet het er bepaald niet aan denken. Ik vergelijk het eerder met artiesten als Malcolm Holcombe en Chet O'Keefe. Relaxed, maar met een rauw randje. Holcombe iets rauwer dan Woji en O'Keefe iets ontspannener. Hoe dan ook is dit een plaat die gehoord mag worden. Ik vind de cover van Tracy Chapman het grote dieptepunt. De cover van Springsteen's Factory vind ik geweldig. Voor de rest een evenwichtig album.

van Hank Woji is onlangs de uitstekende dubbelaar "Highways, Gamblers, Devils & Dreams" uitgebracht. voor mij 1 van de beste albums van 2023 in het roots/americana genre. country zou ik het niet noemen. helaas ben ik een behoorlijke digibeet, anders zou ik het album graag toevoegen op MuMe. wellicht heeft erwinz of lura iets te melden over dit album. begrijp dat dit reeds zijn 6e album. de eerste 3 albums van Hank Woji staan niet op MuMe.

Zou het album wel willen toevoegen, maar ik zie op het moment de tracklist van het album nog nergens online staan. Wellicht dat het album binnenkort op ITunes of Bandcamp staat. Op mijn blog heb ik trouwens al een stukje erover geplaatst. Inderdaad een uitstekend album.

Staan erop Bas

Hank Woji - MusicMeter.nl