Gary Numan - Living Ornaments '80 (1981)
mijn stem
20 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: Beggars Banquet
-
This Wreckage (5:42)
-
I Die: You Die (3:52)
-
M.E. (4:35)
-
Everyday I Die (4:34)
-
Down in the Park (5:57)
-
Remind Me to Smile (3:33)
-
The Joy Circuit (5:55)
-
Tracks (3:04)
-
Are 'Friends' Electric? (5:43)
-
We Are Glass (5:01)
-
This Wreckage * (5:33)
-
Remind Me to Smile * (3:34)
-
Complex * (3:11)
-
Telekon * (3:45)
-
Me! I Disconnect from You * (3:15)
-
Cars * (3:33)
-
Conversation * (7:04)
-
Airlane * (3:12)
-
M.E. * (4:32)
-
Everyday I Die * (4:42)
-
Remember I Was Vapour * (4:40)
-
Stories * (3:26)
-
Are 'Friends' Electric? * (5:41)
-
The Joy Circuit * (5:32)
-
I Die: You Die * (3:42)
-
I Dream of Wires * (5:15)
-
Down in the Park * (6:05)
-
Tracks * (3:00)
-
We Are Glass * (6:46)
toon 19 bonustracks
totale tijdsduur:
47:56
(2:14:24)
0
geplaatst: 18 maart 2006, 16:56 uur
Deze versie is pas recentelijk op CD uitgekomen. Het originele album is eigenlijk mijn meest favoriete live-album aller tijden. Geweldige sound.
0
geplaatst: 18 maart 2006, 16:58 uur
Are ´Friends`Electric blijft genieten geblazen, zeker de live versie.
0
geplaatst: 7 mei 2006, 21:34 uur
nog 2 dagen en iedereen kan genieten in PARADISO van GARY NUMAN LIVE
0
geplaatst: 20 november 2009, 21:37 uur
Het nummer Everyday I die in deze uitvoering is toch iets wat hij nooit meer kan evenaren
0
geplaatst: 2 september 2011, 00:03 uur
Heel die plaat staat als een huis, schitterende sound, uitstekende versies en bangelijke track-list. Wat moet je meer hebben
0
geplaatst: 9 juni 2013, 22:26 uur
Ik heb het album met 10 tracks. Fantastische live-nummers en inderdaad een geweldige sound.
Synthi-pop van de bovenste plank en wereldse vocalen van Gary.
Synthi-pop van de bovenste plank en wereldse vocalen van Gary.
0
geplaatst: 13 april 2023, 12:55 uur
In 1981 beleefde synth wave een topjaar. Pionier Gary Numan bracht eind april gelijktijdig twee live-elpees uit, die zowel los verkrijgbaar waren als in een dubbelbox. Meer info over Living Ornaments ’79 en de 2LP-versie vinden we hier op MuMe.
Living Ornaments ’80, weergave van zijn Teletour van september tot november 1980, verkocht als enkelelpee net iets beter dan de '79-plaat: in de eerste week van mei reikte het in het Verenigd Koninkrijk tot #39. Klinkt op beide albums het publiek vrij afstandelijk maar zeer enthousiast, op deze ’80-editie is het grote verschil met de vorige tournee het geluid van drummer Cedric Sharpley, dat inmiddels voller in de mix zit.
Verder hoor ik nauwelijks verschil met de studioversies; verwacht geen drumsolo’s of extravagante toetsenpatserij. Dat is uiteraard fijn, maar wellicht tevens de reden dat de verkopen ook in het thuisland niet in de buurt kwamen van de studioalbums; de laatste drie van Numan (inclusief Numans band Tubeway Army) haalden namelijk #1 en stonden veel langer in de albumlijst. Waarom een plaat kopen met als grootste verschil het gejuich van het publiek? Alleen Are ‘Friends’ Electric? onderscheidt zich nogal van de studioversie, doordat het intro afwijkt en Numan de melodielijn anders invult.
Zovele jaren later doen statistieken als albumnoteringen er uiteraard weinig toe. Interessant is vooral om te horen hoe vroege synthesizerpop / synthwave klonk. Muziek uit een verre toekomst, zoals die in 1980 werd omgezet in ernstige muziek zoals hier, soms op het sombere af. Retro sci-fi door synthpioniers, net zo knus als de oorspronkelijke versies van de Star Warstrilogie.
Zeventien jaar later verscheen zowaar een derde deel, Living Ornaments ’81.
Living Ornaments ’80, weergave van zijn Teletour van september tot november 1980, verkocht als enkelelpee net iets beter dan de '79-plaat: in de eerste week van mei reikte het in het Verenigd Koninkrijk tot #39. Klinkt op beide albums het publiek vrij afstandelijk maar zeer enthousiast, op deze ’80-editie is het grote verschil met de vorige tournee het geluid van drummer Cedric Sharpley, dat inmiddels voller in de mix zit.
Verder hoor ik nauwelijks verschil met de studioversies; verwacht geen drumsolo’s of extravagante toetsenpatserij. Dat is uiteraard fijn, maar wellicht tevens de reden dat de verkopen ook in het thuisland niet in de buurt kwamen van de studioalbums; de laatste drie van Numan (inclusief Numans band Tubeway Army) haalden namelijk #1 en stonden veel langer in de albumlijst. Waarom een plaat kopen met als grootste verschil het gejuich van het publiek? Alleen Are ‘Friends’ Electric? onderscheidt zich nogal van de studioversie, doordat het intro afwijkt en Numan de melodielijn anders invult.
Zovele jaren later doen statistieken als albumnoteringen er uiteraard weinig toe. Interessant is vooral om te horen hoe vroege synthesizerpop / synthwave klonk. Muziek uit een verre toekomst, zoals die in 1980 werd omgezet in ernstige muziek zoals hier, soms op het sombere af. Retro sci-fi door synthpioniers, net zo knus als de oorspronkelijke versies van de Star Warstrilogie.
Zeventien jaar later verscheen zowaar een derde deel, Living Ornaments ’81.
* denotes required fields.
* denotes required fields.