Shiina Ringo - Ze-Chyou Syuu (2000)

Vooruit, ik zal bij ZCS (Zecchoussuu - heerlijk, die titels) ook eens een berichtje neerknallen. Een blik op het aantal sterren dat ik weggaf voor dit plaatje doet me beseffen dat ik een half puntje te laag heb ingezet. Dat Shiina Ringo één van Japans meest vooruitstrevende artiesten is (of was, want inmiddels niet meer solo actief) wordt weer eens griezelig duidelijk. Op Karuki Zamen Kuri No Hana haalde mevrouw de collectieve Japanse platen archieven overhoop, terwijl ze op voorganger Shouso Strip hoog inzette met bijzonder hoogstaande rock met een vleugje experiment, om op cover album Utaite Myori alles van Schubert tot en met The Beatles door de mangel te halen.

Dit ZCS is over 3 3" schijfjes verdeeld. Schijf 1 telt drie live tracks - een bijna punk uitvoering van het later in huppelige dwarrelvorm op KZK verschenen Yattsuke Shigoto opent sterk, en wordt gevolgd door Gamble, een geweldige rock track die nooit op een album is verschenen. Een prachtige uitvoering van het slepende Onaji Yoru, van debuutplaat Muzai Moratorium, is de perfecte afsluiter.

Schijfje 2 telt drie studiotracks die allen in één take werden opgenomen. Deze drie tracks verschenen verder nooit op een album, en da's toch verdomd jammer. Qua geluid bouwen ze ietwat voort op Shouso Strip, hoewel dit nog wel een treetje hoger is. Stuk voor stuk geweldige nummers.

De laatste disc kent wederom drie live tracks, ditmaal opgenomen in een schuur (althans zo klinkt het) met een all-female band. De tracks klinken niet alleen letterlijk vuig (m.a.w. brakke geluidskwaliteit), ook de nummers zelf knallen er flink doorheen. Heerlijk brak, heerlijk vies, heerlijk ruig - simpelweg geweldig.

Slechts 34:17 en dan toch zo geniaal - ik vind het prachtig. 5*

^ Ik ga volledig akkoord.

Het eerste schijfje vind ik de beste van de 3. Vooral Gamble is zo'n ontzettend prachtig nummer. Maar eigenlijk houdt Shiina Ringo over de hele 34 minuten een hoog niveau aan.

Hmm, inmiddels hoor ik niets meer verkeerd aan deze collectie. Echt elk nummer is raak. Lekker rauw en dat geldt al helemaal voor t 3e schijfje. Dat ik eigenlijk niet weet waar t over gaat, boeit niet zo heel veel. Emotie klinkt door in de stem en de rauwheid van de muziek. Eind van deze maand maar eens definitief proberen aan te schaffen.