Myles Sanko - Forever Dreaming (2014)

Heb een preview mogen beluisteren en dat beloofd veel goeds.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Myles Sanko - Forever Dreaming - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Aan jonge soulzangers (en zangeressen) hebben we momenteel geen gebrek, maar er zijn er maar heel weinig die kiezen voor een lekker ontspannen soulgeluid dat herinnert aan de grote soulzangers (en zangeressen) uit de jaren 60 en 70. Moderne of hedendaagse soul zit vol vocaal en instrumentaal geweld en dat bevalt me lang niet altijd even goed.

Ook de Britse soulzanger Myles Sanko kan heerlijk uithalen en kiest zo nu en dan voor een moddervette instrumentatie vol blazers, maar het grootste deel van de tijd kiest de Brit voor een meer ingetogen en meer ontspannen soulgeluid.

Zeker wanneer de blazers ontbreken is het soul-geluid van Myles Sanko heerlijk laid-back, maar het is ook een geluid dat bijzonder knap in elkaar steekt. In dit geluid valt in eerste instantie het mooie heldere, soms ook wat bluesy en jazzy, gitaarspel op, maar al snel weten ook het heerlijke orgeltje en de subtiele pianoklanken genadeloos te verleiden.

In de songs met een wat meer ingetogen geluid kan ook Myles Sanko het ook in vocaal opzicht wat rustiger aan doen en klinkt hij relaxed maar toch soulvol. Zeker in de meer ingetogen songs maakt Myles Sanko lome muziek waarbij het heerlijk ontspannen is. Het is op hetzelfde moment muziek die maximale aandacht vereist, want zowel in instrumentaal als in vocaal opzicht gebeurt er van alles op Forever Dreaming.

Iedere keer dat de instrumentatie het lome pad verlaat en kiest voor een net wat kruidiger geluid gaat Myles Sanko mee en verrast hij met vocalen die het ene moment nog uit het hart, maar het volgende moment uit de tenen komen. Forever Dreaming sluit, veel meer dan de meeste andere soulplaten van het moment, aan op de klassieke soulplaten uit het verleden, maar verrijkt deze vervolgens met een snufje jazz en een vleugje blues.

Vanwege de invloeden die Myles Sanko in zijn muziek verwerkt, zijn voorkeur voor lome en meer ingetogen songs en zijn warme en tegelijkertijd soulvolle geluid, doet Forever Dreaming me misschien nog wel het meest denken aan de onderschatte platen van Bill Withers, die in de jaren 70 een stapeltje klassiekers afleverde dat helaas nog altijd in menige platenkast ontbreekt. Een groter compliment kan ik een debuterend soulzanger niet maken.

Ook Myles Sanko zal vanwege zijn net wat afwijkende geluid waarschijnlijk niet onmiddellijk de harten van de liefhebbers van moderne soulmuziek veroveren, maar ik hoop dat dit snel gaat veranderen. Myles Sanko heeft met Forever Dreaming immers niet alleen een hele lekkere, maar ook een hele knappe soulplaat gemaakt. Forever Dreaming staat vol met bijzonder lekker in het gehoor liggende soulsongs, maar het zijn ook nog eens soulsongs waarin van alles gebeurt, zodat de fantasie volop wordt geprikkeld.

Forever Dreaming was voor mij in eerste instantie vooral een lekker plaatjes voor de late avond, maar inmiddels beschouw ik het als één van de meest interessante soulplaten van het moment. Forever Dreaming verdient daarom de aandacht van iedere liefhebber van de betere soulmuziek. Uit het verleden, maar ook zeker uit het heden. Erwin Zijleman

Erg lekker plaatje..... doet me qua vibe een beetje denken aan Jonathan Jeremiah.

Die vergelijking met Jonathan Jeremiah snap ik niet echt, maar goed. Myles Sanko heeft in mijn ogen meer soul in zijn kleine teen dan Jonathan Jeremiah in zijn hele lichaam.

Anyway, een fantastische plaat die niet snel gaat vervelen. Heerlijke soulplaat, voor mij voorlopig plaat van het jaar. Dit is de muziek waar ik van hou!

Ik ben niet zo goed in recensies schrijven, Reijersen wel. waar blijft je recensie Daniël??? Ben benieuwd!

Yep, ik voel eenzelfde vibe.... (dat is trouwens wel iets anders dan een directe vergelijking).

Waarom? Hoe goed dit album ook is, ik blijf ergens continue het gevoel van een wat 'gelikter sausje' voelen en horen en dat had ik bij Jeremiah ook. Totaal niet erg want het zijn heerlijke platen allemaal.

Légère, het wordt een label om steeds meer in de gaten te houden. Ze hebben mij daar al meermaals weten te verrassen met ijzersterke platen. Onder andere Gizelle Smith, Caroline Lacaze en Nick Pride deden mij veel positiefs. En toen was er de Britse Myles Sanko. Soul en het Verenigd Koninkrijk gaan de laatste jaren goed hand in hand en vooral aan de andere kant van het kanaal weten ze goed de 60’s en 70’s sound met de hedendaagse muziek te mixen. Onverdeeld hip, onverdeeld populair. Gaat Myles Sanko deze weg ook bewandelen?

Dat belooft opener en titeltrack Forever Dreaming wel. Een vrolijke, goede sound wordt naar ons oren geblazen. Letterlijk geblazen want er is het nodige koperwerk aanwezig. Blazers zorgen vaak voor een warme, volle sound. Erg prettig om naar te luisteren. Net als naar de stem van Myles Sanko. Mooi randje op zijn stem en geen overdreven stemakrobatiek. Nee, hij dient zich meer van de goed geraakte en op zijn plaats zittende uithalen.
Light in My Hand is wat rustiger qua sound, meer van het heupwiegen en fingersnappen. Op dit nummer vallen vooral de vocale kwaliteiten van Sanko op. Rustig beginnen en zonder al te veel moeite aan het einde van het nummer nog wat extra vocaal gas geven. Mooie opbouw. Dat horen we ook terug op Shooting Star. Wederom erg sterke sound, herkenbaar neergezet met zijn goede stem. Ook My Inspiration valt vocaal op, wat weet deze man zijn noten goed te raken. Niet per sé technisch flawless maar wel met de juiste beleving en inzet. IJzersterk gezongen song. Daar gaat hij rustig mee verder op het mooie, langzame So Much Indeed. Ook de goede soulballads ontbreken niet op deze plaat.
Lonely Dreamers is dan een instrumental in de geest van Curtis Mayfield. Met die sound gaan ze rustig verder met het nummer dat voor hét prijsnummer van deze plaat is. Ik heb het over het fantastische To My Surprise. Alles lijkt de kloppen aan dit nummer. Van de rijke instrumentatie tot aan de beleving. Van de teksten tot aan de vocalen. Van de sfeer tot aan de subtiliteiten. Van kop tot kont.
Verder met Save My Soul. Dit nummer valt onder de noemer prima soulsong. Groovende gitaren en fijne funky swing. Niks mis mee, maar ook niet het meest opvallende nummer van deze sterke plaat. Take a Look at Me Now is geen cover, maar wel een erg swingend nummer. Dansvloer geheid gevuld als je deze song op zet. Goed gezongen wederom en extra aandacht voor de fantastische pianopartij.
Zo naar het einde toe hebben we nog Where We Need to Be. Ook deze valt onder de noemer prima. Misschien komt het door het fantastische To My Surprise dat deze songs als minder aandoen. Voor de duidelijkheid: ook met deze songs houdt Myles Sanko makkelijk het hoge niveau van de volledige plaat vast. Een plaat die afsluit met de instrumentals van To My Suprise. Een plaat die mij vooral vocaal overtuigd heeft. Het hoorbare gemak waarmee Sanko zijn stem beheerst is erg prettig. De instrumentatie is altijd ik in orde en de sfeer is ongedwongen strak. Met Forever Dreaming van Myles Sanko hebben we hier één van de allerbeste platen van 2014 te pakken. No doubt about that!

(bron: Opus de Soul )

Net een kaartje gekocht voor een optreden in Rotterdam: lijkt me live heerlijk.

En heerlijk was het: wat een ongelooflijk sterke band is dit toch, ja band, want ook al draait het om Myles, die band mag niet ongenoemd blijven. Wat een energie. Dit zijn de artiesten die je gewoon live mee moet maken!

Met covers van o.a. Bill Withers (Lovely Day) en Ottis Redding (Hard to Handle) in zijn setlist werd het er alleen maar mooier op en het paste naadloos tussen zijn eigen nummers. Petje af.

Ja super album en ook de EP (al heb ik de heruitgaven nu gekocht met extra nummers) is te gek.
En 4 oktober in Paradiso, dus daar ga ik zeker heen.

Ook in 2017 een optreden met alleen maar plussen. Klasse band inclusief blazers en de Melkweg ging uit zijn dak. Hij wist de zaal knap voor zich te winnen en in te pakken....