Harold Budd / Brian Eno with Daniel Lanois - The Pearl (1984)

Degelijk release mist eigen smoelwerk. Waar eerdere Budd en Eno samenwerkingen (Plateaux Of Mirror!) er bij mij ingingen als zoete koek, kabbelt dit The Pearl een beetje door en steekt het allemaal niet echt boven de grijze massa uit. Verre van slecht, maar ook niet briljant.

Ik vind hetm beter dan Ambient 2. Vind hem zeker briljant. Vooral nummer 4: Against The Sky. Hij is veel beter uitgewerkt dan Ambient 2.

Een zware dag op het werk. Bespreking hier en daar. Nog snel even een maaltijd achter de kiezen zien te krijgen en dan toch even het gevoel van: NU EVEN NIET!!!! In zo'n geval is er niets beters dan dit album in de cd-speler te doen en je helemaal te laten gaan in de rust die de muziek te brengen heeft. Het doet me een beetje denken aan drie loodgieters die naast hun dagelijks leven in de avonduren het concervertorium hebben gevolgt om naast leidingen te trekken met hum materiaal zich ook kunstzinnig te uiten. Dat is wonderbaarljk gelukt. Een ontspanne sfeer van niet te plaatsen klanken is het geworden, waar je met de minuut de stress van je af voelt druppen. Na beluistering van dit album val ik over het algemeen als een blok in slaap. De volgende dag voel ik me dan weer zo fris als een hoentje, waarvoor maar een woord is; heerlijk.

Prachtig album voor wanneer je gestressed/oververmoeid bent. Overigens lijkt het alsof Tosca met de 2e cd van Dehli9 dit album dunnetjes overdoet

sxesven schreef:


Ben het er volledig mee eens, maar dan wel precies andersom...

Heerlijke muziek dit. Simpel, duister en rustgevend; echt prachtig.

Dan raad ik je Ambient 2 aan van dezelfde lui (maar zonder Daniel Lanois). Je zou het de voorloper kunnen noemen; zelfde straatje, maar dan nog een pak beter, vind ik, met minder opvullers vooral.

Against The Sky is overigens prachtig.

Dat heb ik wel eens van iemand gehoord, inderdaad. Maar als Ambient 2 nog beter is dan deze moet ik er zeker naar gaan luisteren. Volgende keer dat ik zin heb in dit soort muziek zal ik die opzetten.

Ongekende schoonheid. Dit album brengt zoveel rust, het gevoel is uniek.
Kan het verder maar moeilijk omschrijven. Als ik dit album luister voor het slapen gaan, val ik heerlijk in slaap.

"The Pearl" is inderdaad een erg rustgevend album. De muziek is ook nog eens behoorlijk spannend, ondanks het langzame tempo. Misschien is de mysterie die opgesloten zit in de toongolven wel de reden voor die spanning.

Kan er heerlijk in ontsnappen. Soms (inmiddels vaak) haal ik de schoonheid van het leven uit dit album. . Ik denk eigenlijk dat geen ander mens van mijn leeftijd (21) hier naar luistert.

''The Silver Ball'' doet gewoon pijn zo mooi. Jammer dat je dit soort albums nooit kan aanraden , omdat het dan weer vaak (in mijn kring) wordt beschreven als zielige of rouwmuziek.

Er zijn genoeg liefhebbers voor dit soort muziek, je moet alleen ff zoeken

prachtig album. en niet afhankelijk van leeftijd.