Eloy - Live (1978)

Nog geen berichten?? Prachtige live dubbel lp, met geweldige symfo rock en een welhaast nog verschrikkelijker duits accent dan dat van Klaus Meine... dat dan weer wel...

Dat accent wordt je vlug gewoon vind ik, het past goed in de muziek.
Het accent zorgt er zelfs nogal eens voor dat een zin binnen een bepaalde toon past, een gewone engelstalige zou het niet kunnen, Frank Bornemann wel. Ik vind het zelfs aangenaam en een goede stem.
Dit live album maakt duidelijk wat een sterke muzikanten het waren.
De nummers klinken iets eenvoudiger dan de studioversies en zijn daarom misschien wat toegankelijker, bij mij was dat toch het geval, deze sloeg eerst aan om daarna Dawn en Ocean meer te 'ontdekken'.
10 stemmen hier is echt wel te weinig en ook vrij laag dan nog, Eloy verdient best wel wat meer kansen, Duits accent of niet, ik vind ze zeker beter dan Pink Floyd.

Zoals ik al aangaf vind ik dit wel degelijk een zeer genietbare plaat... duits accent of niet...., beter dan Pink Floyd? Misschien beter dan sommige lp's van Pink Floyd.... maar Floyd op hun hoogtepunt... nee dat niveau haalt Eloy nergens ben ik bang....

Inderdaad veel te weinig aandacht voor deze plaat...

Misschien niet beter dan vooral Wish You Were Here en Dark Side... maar dan heb ik het veruit gehad met de echte toppers van Pink Floyd.
Sommige andere albums zijn zeer genietbaar zoals Meddle met een geweldige opener en afsluiter(maar die is ook geweldig lang) en Piper at the Gates en af en toe Animals maar bij de rest begin ik al te selecteren.
Het Waters-Pink Floyd vind ik maar niks en wat erna door Gilmour uitkwam is genietbaar maar mist inspiratie.
Bij Eloy heb ik zeker een handvol toppers en weinig albums waarbij ik het nodig vind om nummers over te slaan. De minste van Eloy vind ik Destination en The Tides Return Forever in de eerste helft van de jaren 90.
Zelfs 'Ra' vind ik helemaal niet zo slecht en Frank Bornemann zingt daar met een kopstem maar het is in functie van de sound, het zit goed in elkaar.
Eigenlijk draait alles bij Eloy nogal om het accepteren van het accent want instrumentaal vind ik ze al helemaal onklopbaar.
Maar dat is allemaal mijn persoonlijke mening natuurlijk. Wat wel een feit is, is dat veel mensen heel wat goeds missen als ze deze groep links laten liggen.
Het is trouwens spijtig dat er hier geen live versie van Decay of the Logos opstaat.

Laten we niet te veel over Pink Floyd zeuren. Het Eloy van de late jaren '70 lijkt domweg behoorlijk op Pink Floyd in zijn hoogtijdagen (en dan moest The Apocalypse nog verschijnen ten tijde van dit livealbum). In die verschijningsvorm was Pink Floyd toch echt de eerste. Eloy cq. Frank Bornemann had echter wel meer te bieden dan alleen Ocean (en Dawn en Silent Cries and Mighty Echoes). Wat dat aangaat is het hooguit jammer dat dit album (met zijn toch wat beperkte selectie) Eloys enige officiële liveplaat is.

De vergelijking PF-Eloy was niet zozeer te doen omdat ze zo sterk op elkaar zouden gelijken maar eerder vanuit het standpunt dat PF duizenden stemmen heeft en Eloy hier maar amper 11 en het toch van dezelfde muziektak is.
Maar inderdaad, zeer jammmer dat dit het enige live album is, live registraties van het Silent Cries album had ik echt graag gehoord, op the Answer in Mannheim(bootleg) staat The Apocalyse, maar wellicht was het in 1979 live beter met Detlev Schmidtchen.
Op het einde van dit jaar verschijnt er nog een dvd met materiaal over de hele carriere van de groep, hopelijk meer dan op Youtube te vinden is, waarschijnlijk wel want de release is al 2 keer uitgesteld.

Dat Eloy zwaar ondergewaardeerd is, daar zijn we het allemaal denk ik wel over eens.

Dat deze prachtige live lp tot voor een paar dagen nog helemaal geen aandacht had gekregen spreekt wat dat betreft wel boekdelen...

En hierna ook niet meer...

Vandaag op vinyl gekocht. Prachtig album. 5*