Chuck Prophet - Night Surfer (2014)

Chuck Prophet: Night Surfer - Louis Nouws - 20 september 2014

Mijn favoriete rocker flikt het weer. Op een gitaarlick die Keith Richards bedacht zou kunnen hebben, zingt Chuck Prophet haast achteloos Countrified Inner-City Technological Man. Eerst moet ik er om lachen. Hoe verzint iemand zo’n titel. Dan besef ik hoe onnavolgbaar kernachtig Prophet hier de moderne Westerse man typeert.

Night Surfer is het dertiende album van Chuck Prophet (51), die op zijn achttiende het ouderlijk huis verliet voor een rockcarrière. Eerst in de groep Green On Red, sinds 1990 als soloartiest. Een van de beste gitaristen van zijn generatie, die zich ontwikkelde tot een liedjesschrijver van formaat. En nog altijd schromelijk onderschat bij het grote publiek.

Mogelijk komt dat doordat Prophet niet geïnteresseerd lijkt in stardom. De oer-Californiër is ultiem cool en quasi nonchalant. Hij staat kennelijk liever op het podium van een club dan op de speelvoer van een arena. Hij zou zijn gitaarrock moeiteloos op die stadionrockleest kunnen schoeien, maar hij verkiest tongue in cheek boven platte emoties. En subtilieit boven dik hout.

Op Night Surfer horen we naast superbe gitaarpartijen, met een gastrol voor R.E.M.’s Peter Buck, blazers, strijkers en koortjes in fraaie tegenmelodieën. Uptempo nummers wisselt Prophet af met ballads. Ik hoor veel mooie muziek, maar dit is zo'n album dat me echt van popmuziek laat houden.

Night Surfer verschijnt 23 september bij Yep Records

Chuck Prophet & The Mission Express live: 24 oktober Roepaen, Ottersum; 25 oktober Hedon, Zwolle; 26 oktober Paradiso (kleine zaal), Amsterdam


www.popmagazineheaven.nl,

Leuk die aankondigingen van optredens die eerder deze week al zijn geweest ...

Welke kalender gebruik je, dix ?

Ik had de Prophetiaanse moeten gebruiken .... excuses

Ik vind het toch lastig om hier een score op te plakken. Moet ik nou 3,5 geven of 4 sterren? Het opend ongelofelijk lekker, swingend en rockend. Daarna kakt het eventjes finaal in, terwijl het niet slecht wordt. Maar het haat de groove zo uit het album, en die nummers die zo lekker nonchalant groovend klinken zijn zo ongelofelijk fijn. Niemand klinkt zo nonchalant -en kan daar mee weg komen- als Chuck Prophet. Verder is het wel een 'klein beetje' op de automatsische piloot.

Ik snap je twijfels, maar dit is toch een soort muziek dat mij altijd wel ligt. Beetje rauwdauwend en niet te veel poespas, maar ondertussen toch wel erg sterke teksten her en der. Ik ben absoluut nog niet uitgeluisterd wat dit album betreft.

Herkansing 6 juni in bitterzoet. Amsterdam !! zou allang uitverkocht moeten zijn met zo combinatie en dan ook nog op een zaterdag avond ,,,,,

Bij nader inzien, toch wel een erg lekker album. Stem doet me denken aan Ray Davies van the Kinks

Soms glippen albums er tussen door. Night Surfer is er zo een. Ik wist toen in 2014 dat er een nieuw album was, maar het kwam er niet van om er naar te luisteren. 2017, 'Bobby Fuller' kwam uit, Prophet gaf een concert in Q-Bus in Leiden en daar kocht ik de LP bij de stand. Nu vind ik 'Temple Beautiful' (2012) en 'Bobby Fuller' beide prima albums, maar dit album knalde er heerlijk in. Geen zwakke broeder op te vinden en hij rockt voluit. Bij het concert zijn er ook behoorlijk wat nummers van gespeeld merkte ik toen ik hem thuis opzette. Chuck Prophet wordt duidelijk alleen maar beter met de jaren. Zijn eerste solo platen vind ik eigenlijk maar zo zo, dat verandert langzaam in de jaren 00 en in dit decennium is alles 100% raak. Zijn concerten zijn altijd geweldig. Met andere woorden, Chuck Prophet is langzaam uitgegroeid tot een van mijn favoriete artiesten.

5* geef ik niet snel, maar Night Surfer verdient deze kwalificatie volkomen. Wat een plaat, wat een urgentie, wat een lol.