Rage - Lingua Mortis (1996)

Niemand kent deze cd??? Goede Duitse Metal. Wie denkt om een cd te kopen met de combinatie Metal/Klassiek orkest, kan deze beter kopen dan bijvoorbeeld Kiss Alive IV. Puike cd van Peavy en de zijnen.

Peavy Wagner en zijn band combineren op dit album nummers van Rage met een klassiek orkest. Echt heel puik gedaan, en na jaren nog steeds een top 10 cd in mijn collectie. Vooral nummer 1 en 3 zijn wonderbaarlijk goed. Een aanrader.

Inderdaad een redelijke plaat maar ik beschouw Rage, net als Running Wild, toch als 2de rangs Metal bandje.

Echt onbegrijpelijk dat deze plaat zo onbekend is, en een dusdanig lage waardering krijgt. Waarschijnlijk geeft van Helsing Kiss Alive IV een hoge waardering, terwijl dit album stukken beter is. Weliswaar brengt Wagner er niets nieuws mee, maar de uitvoeringen zijn geweldig. De medley bevalt mij het beste. 5.0

In de jaren '90 was de Rotterdamse Muziekbibliotheek DE schatkamer voor mij als ik op zoek was naar nieuwe muziek (opa vertelt ). Rage kende ik alleen bij naam maar toen ik dit schijfje vond in de bak "nieuw uitgekomen". Het plaatje trok mijn aandacht maar helemaal toen ik las Rage and the Symphonic Orchestra Praque. Waltari had datzelfde jaar iets soortgelijks uitgebracht (wel met nieuwe nummers). En dat smaakte dus naar meer. Ik kende dus geen enkel Rage nummer maar vanaf de eerste tonen pakte het me. Productioneel was het niet als te best en klonk het een beetje dof. Maar het was een stuk gestileerder dan Waltari's werk ( Death Metal in Symphonic Deep C ).
Hoogtepunt is wel de medley met de 4 nummers Don't Fear The Winter, Black In Mind, Firestorm en Sent By The Devil in verwerkt. Voor mij klinkt het helemaal niet als een medley, sterker nog het lijkt wel een symfonie! Dat is dan een voordeel als je de nummers niet kent.
Rage ben ik toen een beetje gaan volgen en met name de albums XIII en Ghost hadden nog een klein orkestraal jasje. Dat waren ook hele beste albums.