Bibio - Hand Cranked (2006)

Godallemachtig, wat een heerlijke plaatje is dit. Halfje erbij naar 4,5*.

Wat is het voor iets?

Het klinkt als iemand die op zijn zolderkamertje wat gitaarloopjes opneemt met een brakke taperecorder, en daar vervolgens met een laptop schitterende breekbare nummers mee samenstelt. Het is absoluut geen muziek die zich heel erg naar de voorgrond dringt, maar die je bijna dwingt om met een koptelefoon op in een grasveld te gaan liggen, beetje winderige dag, kan elk moment gaan miezeren maar dat boeit allemaal even niet.

Wel, zoiets.

Ah, klinkt erg leuk zo.

iets meer afwisseling mag wel, helaas beginnen de instrumenten/tonen na een tijdje een beetje op m'n zenuwen te werken. Het lijkt al haast gedateerd. Maar ja, vandaar het genre? Niet echt bekend mee, maar het is allemaal maar matig. 2*

Toch zeker een van de mooiere dingen van het jaar.. een 4,5je kan ik hier wel aan kwijt

Mooi he? Woodington en Quantock zijn misschien wel de fraaiste nummers van dit jaar, dit album gaat zeker in mijn top10 van 2006 terecht komen.

Klinkt allemaal erg interessant. Roots/Electronic: origineel!

Wie dit leuk vindt, check ook eens campos verdes op het foxglove label. En mijn niet zo lovende woorden over bibio ook

ik vind deze eigenlijk toch minder leuk dan de vorige van bibio. Hetzelfde trucje wordt weer uit de doos gehaald en verder wordt er weinig mee gedaan. Al met al wel toch nog wel ok, maar meer dan een 4 zal ik er niet van maken en dat is dan een hele krappe.

fout/juist.

Origineel klinkt het alvast wel, maar interessant?
Sorry maar dit vind ik gejengel van de bovenste plank. Hier krijg ik kraalkespis van, om het even met plaatselijk dialect weer te geven...

De kortere nummertjes kan ik nog wel aanhoren en zorgen ervoor dat ik het album uit kan luisteren. De langere nummers bereiken bij mij al snel de irritatiegrens en meer dan ergerlijk gepingel hoor ik er eigenlijk niet in.

2,5*

ondertussen gedaald naar 3,5.

Allemaal leuk en aardig al die loopjes, maar door de gebruikte filters wordt het een grote brei aan geluid, met maar weinig variatie.

Ik vind juist dat gejengel, gekraak, gepiep en gestotter datgene wat deze plaat zo super charmant maakt. Alsof Bibio puur en alleen met twee oude taperecorders deze plaat in elkaar heeft gezet.

Wat een prach-ti-ge muziek. Dit plaatje is al een week mijn cd-speler niet meer uitgekomen. *4.

Zo zo zo zo, het tweede nummer bezorgt mij een glimlach van hier tot aan tokyo. Het is zonnig, apart en fris. Heerlijk!

Als de rest mij net zo gaat bevallen kan dit wel eens hoge ogen gaan gooien.

amen. oh, Woodington..... briljant