Macy Gray - The Way (2014)

Er was een tijd dat er uitgekeken werd naar een nieuwe release van Macy Gray. Grote labels vochten om haar handtekening. Maar om eerlijk te zijn ben ook ik haar de laatste jaren een beetje uit het oog verloren. Daar bracht de single Hands wel enige verandering in dit jaar. En al snel daarop kwam dit album uit. Bij een klein label dit keer, want daar is de status van Macy Gray nu aanbeland. Door die sterke single ben ik wel geïnteresseerd geraakt in deze plaat. Wat zal het ons brengen?

Het album opent in ieder geval met een kleine verrassing. Ik heb Macy Gray niet vaak zo intiem gehoord als op het openingsnummer. Sterk aan het nummer is dat de spanningsboog goed op spanning blijft. Erg mooi nummer. Goede opening is altijd goed. Het zompige Bang Bang gaat daar in mee. Door het fijne gitaartje krijgt het nummer een bluesy karakter. Macy blinkt hier uit in goede uithalen met haar rivellastem. De single Hands is hier boven al benoemd en als sterk aangeduid. Een vrolijk, aanstekelijk nummer.
I Miss the Sex is dan wederom een mooi, rustig nummer met een geinige tekst. Je moet deze dame niet altijd te serieus nemen en de dubbele laag uit de lyrics kan je missen, maar is leuk om te ontdekken. First Time is dan een typische Gray-ballad. Een beetje a la de grote hit I Try. Wederom een meer dan prima nummer. Hierna komen we bij mijn persoonlijke favoriet. Ik heb het dan over de titeltrack. Gospel en soul komen hier mooi samen en de songtekst spreekt voor zich. Mooi in al zijn eenvoud en met een duidelijke boodschap. Dit is gewoon een erg, erg sterk nummer.
Queen of the Big Hurt valt dan een stuk minder op. Gewoon een leuk nummer. Niets meer, niets minder. Dat kan ook gezegd worden van Me With You. Afsluitend wordt de kwaliteit weer wat groter met eerst het aanstekelijke Need You Now, (ahahahahahahah) en het definitieve slot Life.

Het moge duidelijk zijn dat Macy Gray het heilige vuur nog lang niet verloren is. Dit is gewoon een opvallend goede plaat geworden. Overtuigend in de hele linie met een kleine inzinking. Vooral de titeltrack en de eerste 4 nummers van dit album is genieten geblazen. Een aanrader!

(bron: Opus de Soul)

Toen de eerste single van "The Way" de titel “Stoned” bleek te hebben, leek het er op dat Gray weer een flinke bak herrie uit zou brengen. Maar niets is minder waar, op haar achtste studioalbum herpakt de 45-jarige zangeres zichzelf muzikaal. Het is zelfs haar beste werk sinds "On How Life Is".