John Mayall & The Bluesbreakers - Empty Rooms (1970)

Op momenten wonderschoon, maar het grootste gedeelte van het album komt bij mij niet verder dan 'gemiddeld'. Derhalve, 3*

Met wie is deze bluesbreakers?

John Mayall met Jon Mark (gitaar), Stephen Thompson (basgitaar) en Johnny Almond (tenor\alto sax).

Teleurstellend album, vooral in vergelijk met de voorganger ' Turning Point '.

Bedankt!

Op 29 november hoopt Mayall 89 jaar te worden, zijn begeleidingsgroep op dit album zijn allemaal wijlen, Jon Mark in 2021, Stephen Thompson in 2007 en Johnny Almond in 2009. Empty Rooms is een voortzetting van de live lp The Turning Point; drums zijn op beide albums afwezig. Voor mij geen teleurstellend album, maar een dikke voldoende.

de opvolger van het live album "The Turning Point" (1969) dat de hitsingle "Room to Move" bevatte. een nummer dat destijds op de Nederlandse radio grijs werd gedraaid.

12 eigen songs van John Mayall waarvan 4 co-written waaronder 3 (3,4 en 6) met Jon Mark.
het album begint veelbelovend met de fraaie country/blues van "Don't Waste My Time" (c/w met bassist Steve Thompson). een stijl die eveneens te horen valt op "Thinking of My Woman" en "When I Go" met een lekker schurende harmonica. wat mij betreft de sterkhouders samen met de slow blues "Many Miles Apart".

de blues ballad "Don't Pick a Flower" met fluit accenten en de fusie blues/jazz sound van "Something New" en "Waiting For the Right Time" met saxofoon accenten beklijven een stuk minder. ook de rammelende blues rock van "Plan Your Revolution" en "People Cling Together" wil niet echt overtuigen. het stuurloze "To a Princess" met een bassisten duet en de psychedelische afsluiter door orgel (moog) gedragen "Lying in My Bed" zijn missers op dit wisselvallige album.

ben het meestal eens met ouwekock maar in dit geval "agree to disagree".

hoewel muzikaal opgegroeid in de 70's deed de muziek van John Mayall mij weinig in die tijd. zijn latere albums uit de 90's zoals o.a. "A Sense of Place" en "Spinning Coin" ervaar ik als veel beter en consistenter dan een aantal van zijn albums uit die tijd.

John Mayall (vocals, keyboards, lead guitar, 12 string guitar, bass, moog, harmonica), Johnny Almond (saxophones, flutes), Jon Mark (fingerstyle guitar, 12 string guitars) en Steve Thompson (bass guitar).
Larry Taylor (Canned Heat) speelde mee op het bassisten duet op "To a Princess".

Album werd geproduceerd door John Mayall en opgenomen in 4 verschillende studios (2 in Londen, 1 in New York en 1 in Hollywood)

de liner notes van John Mayall (R.I.P. 22-07-2024) zijn wel typerend voor de tijdgeest van de 70's, hoewel misschien ook wel tijdloos

"Every person who ever felt loneliness must know the feeling of an empty room - and it is painfully noticeable that the sixties have created a society of lonely people. As the patterns of living grow more complex, it becomes harder and harder to find personal peace - which is sad. I don't presume to know the answers, but this album consists of my personal observations and feelings - all is part of my search for happiness. I believe that the answers must evolve from love, hope, honesty and trust, but each of us must search for our own truths ...

A sense of place en Spinning coin, Padlock on the blues vind ik ook beter. Eigenlijk alles wat John Mayall in de jaren 90 en daarop volgend vind ik beter dan in voorgaande jaren, een paar uitgezonderingen daargelaten zoals The turning point. Herinner mij dat ik dit album beschouwde als een soort vervolg; de bandleden waren dezelfde en de cd kwam (toen) sterk bij mij binnen. Het is al een aantal jaren geleden dat ik deze afspeelde. Zal zo meteen opzoeken en opnieuw beluisteren. Eens kijken of de 4.5 stand houdt.

Potjandosie, heb de cd opnieuw beluisterd met de koptelefoon op. Persoonlijk vond ik Waiting for a right time met een mooie saxpartij van Johnny Almond een dikke voldoende evenals When I go waar Almond een fluit partijtje meeblaast. Er waren nog een paar zoals Don't pick a flower, die ik goed vond. Het merendeel echter niet opzienbarend. De baspartijen zijn nogal overheersend ben ik van mening.
De slotconclusie dat ik in 2022 wel erg gemakkelijk 4.5 heb toegekend. Daar gaat nu een punt vanaf. Jammer voor Empty rooms, maar het is niet anders.