Walter Becker - 11 Tracks of Whack (1994)

Een paar goede nummers op dit album, maar het heeft niet de Steely Dan sound zoals Fagen die kan produceren. Qua teksten zijn de liedjes wel vergelijkbaar, uit dit album bleek dat Becker eigenlijk degene achter de duistere teksten was.

Walter Becker is vocaal gewoon niet sterk.

Hoewel dit album op mij de indruk maakt van een geamputeerde Steely Dan, en bovendien de songs niet zo flitsend en pakkend zijn als die van voornoemd gezelschap, moet ik bekennen dat ik het met enige regelmaat heb beluisterd. Al heeft Becker een stem die enigszins voor die van Donald Fagen onderdoet, het blijft in instrumentaal opzicht naar mijn smaak toch wel spannend. Fijne, maar weinig opdringerige blazers, mooie keyboards en vooral het smaakvolle gitaarwerk van Becker zelf. Ik heb wel een minpuntje: die mechanische drumbeat in Junkie Girl en vooral in het openingsnummer Down in the Bottom vind ik ronduit verschrikkelijk, maar vervolgens blijkt het zich toch nog tot een heel aardig album te ontpoppen.

Als de stem van Walter beter had geklonken dan had ik rustig 4 sterren gegeven. Want de nummers klinken prima, goed verzorgd en met smaak uitgevoerd. Al met al zeker geen slecht album.