menu

Lily & Madeleine - Fumes (2014)

mijn stem
3,77 (15)
15 stemmen

Verenigde Staten
Folk
Label: Asthmatic Kitty

  1. Fumes (3:24)
  2. Rabbit (3:03)
  3. Ride Away (4:28)
  4. Can't Admit It (3:46)
  5. Cabin Fever (2:52)
  6. The Wolf Is Free (4:17)
  7. Hold on to Now (3:23)
  8. Lips & Hips (4:03)
  9. Peppermint Candy (3:36)
  10. Blue Blades (4:17)
totale tijdsduur: 37:09
zoeken in:
avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Lily & Madeleine - Fumes - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De Amerikaanse zusjes Lily & Madeleine Jurkiewicz debuteerden nog geen jaar geleden met een titelloze plaat die de belofte van een aantal prima EP’s meer dan waar maakte.

Het debuut van Lily & Madeleine stond vol met tijdloze popliedjes die het uiteindelijk natuurlijk vooral moesten hebben van de bijzondere stemmen van de zusjes Jurkiewicz.

Lily en Madeleine beschikken allebei over een prachtige stem, maar wanneer de zusjes samen zingen gebeurt er iets magisch, net zoals dat gebeurt bij de Zweedse zusjes Johanna en Klara Söderberg (First Aid Kit) of de zussen Charley en Hattie Webb (The Webb Sisters). Ik durf er het woord 'hemels' wel van stal te halen.

Een paar maanden geleden lieten Lily & Madeleine op een buitengewoon fraaie EP met een aantal akoestische sessies al horen dat ze sinds de release van het debuut niet stil zijn blijven staan en dit hoor je nog beter op de inmiddels al weer verschenen tweede plaat van Lily & Madeleine Jurkiewicz, Fumes.

Als de EP Acoustic Sessions iets liet horen was het wel dat de stemmen van Lily en Madeleine het best gedijen in sobere en bij voorkeur grotendeels akoestische arrangementen. Het is een les die de Amerikaanse zusjes in de openingstrack van de plaat lijken te hebben opgepikt.

Deze openingstracks is een sober geïnstrumenteerde track waarin de stemmen van het tweetal alle ruimte krijgen. In deze track hoor je goed dat Lily en Madeleine alleen maar beter zijn gaan zingen het afgelopen jaar en laat kippenvel niet lang op zich wachten. Een understatement. En van dit soort tracks zijn er meer.

Fumes bevat echter ook een aantal tracks waarin de instrumentatie een stuk uitbundiger is of zelfs stevig (al is dat in het geval van Lily & Madeleine maar zeer relatief). In deze tracks moeten de stemmen van de zusjes meer moeite doen om de aandacht te trekken en lukt dit vooral wanneer in de refreinen behoorlijk uitgehaald moet worden.

Ik maak er geen geheim van, ik heb absoluut een voorkeur voor de uiterst spaarzaam gearrangeerde songs op de plaat, maar wat zijn de wat meer uitbundige songs lekkere en vooral ook knappe popliedjes. Ik kan ze uiteindelijk niet weerstaan.

Lily & Madeleine hinken op hun nieuwe plaat misschien op twee gedachten, maar het zijn twee gedachten die prima worden uitgewerkt en uiteindelijk toch vrij makkelijk weten te overtuigen.

Fumes laat vergeleken met het titelloze debuut op alle terreinen groei horen: de songs zijn beter, de instrumentatie is warmer en organischer, de productie is sfeervoller en trefzekerder en de twee zusjes zingen ook nog eens beter. Laat Lily & Madeleine samen zingen en ik ga genadeloos voor de bijl.

Het is een onwaarschijnlijk knappe prestatie van twee piepjonge meiden die nog geen jaar geleden debuteerden en nu al een plaat afleveren die alles heeft om uit te groeien tot een klassieker.

Liefhebbers van meer traditionele singer-songwriters zullen de wat voller ingekleurde songs op de plaat misschien net wat veel van het goede vinden, maar geef vooral niet op, want na iedere uitbundige song volgt weer een ingetogen parel en Lily & Madeleine slagen er in om het hoge niveau van de openingstrack de hele plaat vast te houden.

Uiteindelijk ben ik bijzonder, bijzonder gelukkig met het volwassen en volop overtuigende Fumes. Acoustic Sessions 2 moet over een maand of wat maar zorgen voor het ultieme geluk. Erwin Zijleman

avatar van meneer
Ja, op basis van je recensie eens opgezocht en staat nu rustig op mijn luisterochtend.

Meestal heb ik het niet zo op damesduo's, maar bij het nummer 'Can't Admit It' besefte ik dat ik toch wel naar iets bijzonders aan het luisteren was.

Gaat de aankomende tijd mee op mijn luister lijst. Dus zeker bedankt voor de tip. Ik hou er wel van om nieuwe muziek te beluisteren en een kans te geven. En jij geeft altijd wel interessante handreikingen via je reviews. Waarvoor dank !

avatar van Ducoz
3,0
Dit is alvast zoveel beter dan het debuut, wat gewoon kabbelde en weinig bijzonder was. Hier pakken ze me toch wel direct.

avatar van DjFrankie
4,0
Soms briljant soms te veel van hetzelfde maar over het algemeen een goed album, met als hoogtepunt
Lips & Hips.

avatar van DargorDT
3,0
Ik luister, maar dit is toch niet wereldschokkend of zo? Dertien-in-een-dozijn-pop, op zich wel aanstekelijke niemendalletjes die het goed doen op de radio. Luchtige zomerse melodietjes. Maar: Magisch?? Kippenvel?? Onwaarschijnlijk knap?? Hemels?? Sterk overdreven, naar mijn smaak. Alleen de mooie samenzang geeft het nog iets aparts. Maar het is wel erg zoet allemaal, alsof er ladingen suiker overheen zijn gegooid. Waar ik het wél mee eens ben, is dat de ingetogen stukken het mooist zijn. Zodra het wat voller klinkt, haak ik af. De overgang tussen Can't Admit It en Cabin Fever is zó bruut, dat ik moeite heb om de muziek niet weg te klikken. Daarnaast is Cabin Fever zelfs een beetje irritant.

Nee, dit is niets voor mij. Jammer.

avatar van WoNa
3,5
Op het debuut, dat zeker zijn momenten had, klonk het te vaak verveeld. Alsof de zusjes Jurkiewitz verplicht tussen de schuifdeuren van het familiefeest weer een kunstje moesten opvoeren. Op Fumes klinkt de muziek urgenter, waarmee ook de tweestemmige samenzang van Lily & Madeleine veel beter tot zijn recht komt. Ik verveel me werkelijk geen moment meer. Fumes is een belangrijke stap voorwaarts, die een belofte inhoudt voor nog grotere dingen.

Wo.

Het hele verhaal staat op WoNo Magazine.

Ozric Spacefolk
Nou, ik vind het uiteindelijk maar een saaie en wel erg suikerzoete plaat.
Niet helemaal wat ik verwacht had.

avatar van E-Clect-Eddy
4,5
Nagenieten van het optreden maandag... Can't Admit It en Blue Blades heerlijk.

Ken ze pas sinds zaterdagavond...

Ook dit album is spaarzaam muzikaal aangekleed met een (Yamaha S90) piano en Lily af en toe op elektrische gitaar (plus wat lichte percussie, die niet overal even mooi klinkt - met name de snare)

avatar van E-Clect-Eddy
4,5
hallfje erbij... ook het openingsnummer Fumes en Hold On To Now bevallen steeds meer.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:38 uur

geplaatst: vandaag om 14:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.